بررسی تحمل ژنوتیپهای سیبزمینی (Solanum tuberosum L.) به تنش کمآبی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه زراعت، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
2 استاد، گروه زراعت، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
3 استادیار، بخش تحقیقات سبزی و صیفی مؤسسۀ تحقیقات اصلاح و تهیۀ نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
4 استاد، بخش تحقیقات علفهای هرز، مؤسسۀ تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
doi
10.22059/ijfcs.2017.128238.653902چکیده
سیبزمینی جزو گیاهان حساس به کمآبی است. این بررسی بهصورت طرح کرتهای خردشده (اسپلیت× فاکتوریل بر پایۀ بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار، در منطقۀ کرج در سال 1393 اجرا شد که در آن ژنوتیپهای سیبزمینی در یازده سطح (آگریا، کایزر، ساوالان، سانته، مارفونا، هرمس، جلی، پیکاسو، میلوا، 1-397081، 2-397069) و تیمارهای آبیاری در دو سطح (تنش و شاهد) و نمونهبرداریها در دو مرحلۀ (پایان تنش و بازیافت) در نظرگرفته شد. آبیاری بهصورت قطرهای و متداول انجام و در مرحلۀ تشکیل غده، آبیاری تیمار تنش قطع و تیمار شاهد بهصورت متداول آبیاری شد. پس از اینکه کمبود رطوبت خاک به 90 درصد رسید، دوباره آبیاری انجام تا خاک به ظرفیت زراعی رسیده و تا انتهای دورۀ رشد بهصورت متداول انجام گرفت. نتایج نشان داد میانگین قطر کوچک و بزرگ غده، شمار غده، غدۀ سالم، غدههای کوچکتر از 35 و بیش از 55 میلیمتر، وزن خشک و تر غدههای سالم در بوته بین ژنوتیپهای مختلف، سطوح آبیاری و مرحلۀ اندازهگیری اختلاف معنیدار داشتند. درحالیکه از لحاظ میانگین شمار غده بین 55-35 میلیمتر در هر بوته تنها اثر ژنوتیپها و سطوح آبیاری معنیدار شد. بیشترین درصد تغییرها در پایان دورۀ رشد در شمار غدههای کوچکتر از 35 میلیمتر، وزن خشک و تر غدههای سالم ملاحظه شد. در این تحقیق شاخصهای تحمل و حساسیت به خشکی برآورد و بر این پایه ژنوتیپهای همسان در چهار گروه اول میلوا، سانته، پیکاسو، دوم هرمس، 1-397081، مارفونا، ساوالان، جلی، آگریا، سوم 2-397069 و چهارم کایزر طبقهبندی شدند.