بررسی همزیستی قارچریشه، کاربرد خاکی و محلولپاشی فلومیکس بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت
نویسندگان
1 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شاهرود
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شاهرود
3 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شاهرود
4 استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شاهرود
doi
10.22059/ijfcs.2017.122854.653856چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر کاربرد قارچریشة (میکوریزا) گونۀ Glomus mossea، محلولپاشی و کاربرد خاکی کود فلومیکس بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعۀ تحقیقاتی دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود انجام شد. در این آزمایش همزیستی قارچریشهای در دو سطح شامل همزیستی نکردن و همزیستی قارچریشه، محلولپاشی فلومیکس در سه سطح شامل بدون کاربرد، یکبار کاربرد و دو بار کاربرد و کاربرد خاکی فلومیکس شامل بدون کاربرد، یکبار کاربرد و دو بار کاربرد اعمال شد. نتایج تجزیۀ واریانس بیانگر افزایش معنیدار در سطح 1 درصد ویژگیهای عملکرد زیستتوده (بیوماس)، شاخص برداشت، شمار ردیف در بلال، وزن هزاردانه و درصد نیتروژن دانه تحت تأثیر همزیستی قارچریشه، محلولپاشی و کاربرد خاکی فلومکیس بود. همچنین اثر متقابل دوگانۀ محلولپاشی و کاربرد خاکی بر ویژگیهای عملکرد دانه و شمار دانه در ردیف و همزیستی قارچریشه و محلولپاشی بر ویژگی عمق دانه معنیدار بود. بر پایۀ نتایج مقایسۀ میانگینها تیمار محلولپاشی و یکبار کاربرد خاکی فلومیکس عملکرد دانه معادل 2090 کیلوگرم در هکتار تولید کرد. کمترین عملکرد دانه در تیمار شاهد معادل 1444 کیلوگرم در هکتار بود. بیشترین عملکرد زیستتوده مربوط به ترکیب تیماری کاربرد قارچریشه، دو بار محلولپاشی، یکبار کاربرد خاکی معادل 6557 کیلوگرم در هکتار و کمترین مقدار عملکرد زیستتودة مربوط به تیمار شاهد معادل 3190 کیلوگرم در هکتار بود.