راهکار متمایز ملاصدرا از ابن سینا در رفع "اجتماع دو مقوله" در وجود ذهنی و کارایی آن
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه بیرجند
2 استاد دانشگاه تهران
doi
10.22059/jitp.2013.31937چکیده
ارسطو، علی رغم اینکه «کلی جواهر» را جوهر دانسته است، علم را عرض میداند. این امر این پرسش را رقم زده است که «کلی جوهر» چگونه میتواند در عین جوهر بودن، عرض باشد؟ ابنسینا در پاسخ، موضوع گزارۀ مورد نزاع را از «صورت ذهنی جوهر» به «ماهیت جوهر» تغییر داده است، تا صدق آن را در قالب حمل شایع صناعی بالذات تضمین نماید. ملاصدرا با توجه به این تغییر و نقد ابن سینا، راه چاره را در طرح حمل اولی ذاتی دانسته است. با بررسی راهکار ابنسینا و ملاصدرا می توان به خوبی ضرورت طرح تمایز «حملین» به وسیلۀ ملاصدرا را دریافت. همچنین میتوان به خوبی پی برد که راه حلهای ایشان علی رغم ادعای قوام صفری یکسان نیست. و نیز نمیتوان آن گونه که فلاحی میگوید راهکار ملاصدرا مبنی بر تمایز حملین را ناکارآمد دانست، اگرچه این راهکار تنها پاسخگوی بخشی از معضل پدیدآمده است.