تأثیر تراکم کاشت گندم و زمان مصرف علفکشهای توتال و آپیروس بر کنترل علف هرز جودره در گندمزارهای استان فارس
نویسندگان
1 مربی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس - زرقان
2 مربی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس - زرقان
3 دانشیار، بخش تحقیقات علفهای هرز مؤسسۀ تحقیقات گیاهپزشکی کشور، تهران
doi
10.22059/ijfcs.2016.60119چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر زمان کاربرد دو علفکش سولفوسولفورون ۷۵درصد WG (آپیروس) و سولفوسولفورون ۷۵درصد+ متسولفوسولفورون-متیل ۵درصد (توتال 80درصد WG) و تراکم بوتۀ گندم آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سال زراعی 13۹1-۱۳۹2 در مرکز تحقیقات کشاورزی زرقان فارس در چهار تکرار اجرا شد. عامل اول کاربرد علفکش در پنج سطح شامل آپیروس به میزان30 گرم در هکتار و توتال به میزان 50 گرم در هکتار در مراحل دو تا چهار برگی و گرۀ دوم علف هرز جودره و شاهد بدون کاربرد علفکش و عامل دوم تراکم کاشت گندم رقم چمران در چهار سطح 400 (توصیهشده)، 500 ، 600 و ۷۰۰ بوته در مترمربع بود. نتایج نشان داد علفکشها و تراکمهای متفاوت گندم و همچنین برهمکنش آنها بر صفات شمار بوته، وزن تر، خشک و وزن سنبلۀ جودره و عملکرد گندم اثر معنیدار داشت. آپیروس و توتال بهکاربردهشده در مرحلۀ گرۀ دوم ساقۀ جودره به ترتیب با مهار 88 و 93 درصد، موفق بودند و بهترین نتیجه از لحاظ کنترل جودره و دستیابی به عملکرد بالا در گندم، کاربرد تلفیقی تراکم 500 بوته در مترمربع همراه با علفکش توتال در مرحلۀ گرۀ دوم علف هرز جودره بود.