تعیین محل مجدد زمین‌لرزه های منطقه قوچان به روش نسبی اختلاف زمانی دوگانه با استفاده از مدل سرعتی سه بعدی

نویسندگان

1 استادیار گروه فیزیک زمین، موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

2 استاد گروه فیزیک زمین، موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

3 دانشجوی دکتری ژئوفیزیک، گروه فیزیک زمین، موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

doi
10.22059/jesphys.2016.57787
چکیده

در این مطالعه سعی در بهبود تعیین مکان زمین‌لرزه های رخ داده در منطقه قوچان بوسیله روش نسبی اختلاف زمانی دوگانه و الگوریتم hypoDD با استفاده از مدل سرعتی سه بعدی شده است. ابتدا به منظور بررسی توانایی کارکرد روش اختلاف زمانی دوگانه با آرایه موجود از آزمون مصنوعی توسط سه خوشه منطبق بر گسل‌های بینالود، کشف رود و قوچان استفاده شد. نتایج حاصله کاهش چشمگیر خطاها و برتری روش نسبی در مقابل روش تک حادثه ای را نشان داد. سپس با اعمال محدودیت‌هایی بر روی داده های اولیه، تعداد 2516 زمین‌لرزه ثبت شده توسط شبکه های لرزه نگاری قوچان و مشهد بین سال های 1996 تا 2012 برای مکانیابی مجدد توسط آخرین نسخه الگوریتم hypoDD با استفاده از مدل سرعتی سه بعدی مهربان (1390) انتخاب شدند. با توجه به مکانیابی مجدد زمین‌لرزه ها وجود فعالیت‌های لرزه ای در شمال گسل سنگ‌بست-شاندیز و غرب گسل بینالود و همچنین در جنوب گسل باغان-گرماب به چشم می‌خورد که می‌تواند نشان‌دهنده فعالیت گسل های پنهان باشد. در این مطالعه میانگین RMS از 0.27 ثانیه در مکانیابی تک‌حادثه‌ای به 0.09 ثانیه در مکانیابی مجدد با استفاده از مدل سه بعدی رسید. میانگین عدم قطعیت‌های نسبی افقی و قائم نیز در مکانیابی مجدد به ترتیب 686 متر و 721 متر به دست آمد