تأثیر گفتمان مشروطیت بر هنجارهای تصویری دوره قاجار
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه هنر
2 کارشناسی ارشد پژوهش هنر، دانشگاه هنر
doi
10.22059/jsal.2012.29536چکیده
در مقاله پیش رو بر اساس نظریه گفتمان در آراء لاکلا و موفه، تأثیر گفتمان مشروطیت بر هنجارهای تصویری عصر قاجار در سه دوره تاریخ ایران مورد مطالعه قرار گرفته است .دوره اول سلطنت ناصرالدین شاه (1313-1264 ه.ق)، دوره دوم سلطنت مظفرالدین شاه (1324-1313ه.ق) و دوره سوم سلطنت محمد علی شاه و احمد شاه (1344-1324 ه.ق). در دوره اول شکلگیری گفتمان پیشامشروطیت با مفصلبندی قانون و دالهایی چون «عدالت»، «آزادی» و «اصلاحات» قابل مشاهده است. گفتمان پیشامشروطیت دسترسی به شاه را آسانتر کرد و بدین ترتیب پیکر شاه در تصاویر، واقعی و ملموس شد؛ همچنین توده مردم به تدریج در این گفتمان به رسمیت شناخته شدند. بنابراین فردیت از شخص شاه بهطور تدریجی به اقشار پایینتر رسوخ پیدا کرد و تصاویری از مردم عادی روی پردههای نقاشی و یا صفحات عکاسی پدیدار گشت. در دوره مظفرالدین شاه با انسداد معنایی در گفتمان سلطنت، مشروطیت هژمونیک شد. هژمونیک شدن این گفتمان سبب شد که پیکر شاه به تدریج از مرکزیت تصویری خارج گردد. در عصر محمدعلیشاه و استقرار گفتمان پسامشروطیت تخاصم گفتمانی اوج گرفت. با شدتیافتن تخاصم گفتمانی نشانههایی از خشونت در تصاویر این عصر بروز یافت.