حذف آلایندهی آنتیبیوتیک موجود در فاضلاب شهر کرمان با استفاده از روش اکسیداسیون پیشرفته
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهید سلیمانی (کرمان)
2 دانشجوی دکتری منابع آب، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهید سلیمانی (کرمان)
3 دانشیار گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهید سلیمانی (کرمان)
doi
10.22034/IWRJ.2024.14812.2611چکیده
وجود آنتیبیوتیکها بهعنوان آلایندههای نوظهور در پسابهای شهری، به دلیل اثرات نامطلوب بر سلامت انسان و محیطزیست، تبدیل به یک نگرانی شده است. این آلایندهها از طریق مصرف توسط انسانها وارد فاضلاب شده و پس از نفوذ در خاک نهایتاً به چرخه آب اضافه میگردند. این مطالعه با آزمایش و تشخیص آنتیبیوتیکهای موجود در فاضلاب تصفیهخانه فاضلاب کرمان، به بررسی کاربرد فرآیندهای اکسیداسیون پیشرفته (AOPs) برای حذف آنها پرداخته است. اثربخشی فرآیندهای هیبریدی، شامل ازنزنی در محیط راکتور بیوفیلم بستر متحرک (MBBR) و استفاده از ترکیب فنتون و ازنزنی با کاتالیست آهن دو ظرفیتی و اشعه UV (MBBR+O3+UV/Fenton-Fe+2) ارزیابی شد. تمرکز بر تحلیل راندمان این فرآیندها درحذف آنتیبیوتیک های سولفامتوکسازول، تریمتوپریم، تتراسایکلین، آموکسیسیلین و آزیترومایسین بود AOP1 با کل زمان 90 دقیقهای شامل اکسیداسیون در بستر MBBR 60 دقیقه و ازن زنی 30 دقیقه کاهش 7/62 درصد برای سولفامتوکسازول، 7/63 درصد برای تریمتوپریم، 70 درصد برای تتراسایکلین، 4/57 درصد برای آموکسیسیلین و 6/54 درصد برای آزیترومایسین نشان داد. راندمان حذف درAOP2 با زمان 60 دقیقه اکسیداسیون شامل فنتون و اشعه UV به ترتیب کاهش 2/90 درصد سولفامتوکسازول، 91 درصد تریمتوپریم، 100 درصد برای تتراسایکلین و آموکسیسیلین و 2/94 درصد برای آزیترومایسین گزارش شد. این مطالعه نشاندهنده کارایی بالای حذف آنتیبیوتیکها و بینش ارزشمند در ضرورت استفاده از AOPها در تصفیهخانههای فاضلاب شهری است.