بررسی تغییرات ضریب تغییرمکان غیرخطی تحت توالی لرزهای
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی زلزله، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران
2 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران
3 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران
doi
10.22065/jsce.2019.200979.1944چکیده
افزایش خسارتهای وارده به سازهها در اثر وقوع پسلرزه در گزارشات فنی متعددی به چشم میخورد. به ویژه در مورد سازههایی که در زلزله اصلی دچار آسیب شده و وارد حوزه غیرخطی شده باشند. این افزایش در خسارات عموماً نتیجه افزایش تغییرمکان جانبی سازه میباشد. لذا اهمیت تخمین دقیق تغییرمکان جانبی سازه در حین ارزیابی لرزهای آن دو چندان میشود. تغییرمکان جانبی هدف در روش تحلیل استاتیکی غیرخطی به کمک روابطی در آییننامههای طراحی عملکردی محاسبه میشود، در حالی که تاثیر رخ دادن پسلرزه در آنها لحاظ نمیگردد. در این مطالعه نقش وقوع پسلرزه بر ضریب تغییرمکان غیرخطی به عنوان تاثیرگذارترین ضریب در رابطه تعیین تغییرمکان هدف، بررسی شد. نتایج نشان داد که این ضریب، افزایش قابل توجهی در اثر وقوع پسلرزه از خود نشان میدهد. پراکندگی نتایج به دست آمده منجر به بررسی سطوح خطر زلزلههای ورودی و متعاقباً استفاده از روش مقیاس نمودن شتابنگاشتها گردید. به این منظور با مطالعه آماری روی نسبت شتاب ماکزیمم زلزله اصلی و پسلرزه متناظر با آن، طیف هدف پسلرزه تولید شد تا به این وسیله، پسلرزهها به یک طیف شتاب هدف مستقل مقیاس شوند. مقایسه پاسخهای حاصل از مقیاس نمودن زلزلهها مشخص نمود که پراکندگی نتایج یک موضوع ذاتی بوده و قابلیت رفع شدن ندارد. در خاتمه با اعمال تغییرات جزئی بر روی رابطه فعلی آییننامه، رابطه جدیدی برای ضریب تغییرمکان غیرخطی پیشنهاد شد و رابطه مزبور به نحوی اصلاح گردید که میانگین خطاها تا حد امکان کاهش یابد.