بررسی فعالیت بعضی از آنزیمهای پاداکسندگی و پراکسیداسیون چربیهای غشا در ژنوتیپهای لوبیا چشمبلبلی (Vigna unguiculata L.) در شرایط عادی و تنش خشکی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اصلاح نباتات، گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه تبریز
2 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج
3 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
doi
10.22059/ijfcs.2016.58856چکیده
شناخت فرآیندهای فیزیولوژیکی مرتبط با تنش خشکی منجر به شناسایی راهکارهای اساسی در مقاومت، حفظ ظرفیت عملکرد و رقمهای متحمل به تنش خشکی خواهد شد. با این هدف تأثیر تنش خشکی بر ژنوتیپهای لوبیا چشمبلبلی در سال 1393 در دانشکدة کشاورزی دانشگاه تهران ارزیابی شد. پنج ژنوتیپ با قابلیت و پتانسیل عملکرد متفاوت در یک آزمایش کرتهای خردشده (اسپلیتپلات) در قالب طرح پایة بلوک کامل تصادفی در سه تکرار تحت سه سطح تنش خشکی (35، 65 و 100 درصد ظرفیت زراعی) قرار گرفتند. خشکی سبب کاهش RWC و افزایش فعالیت آنزیمهای پاداکسندگی (آنتیاکسیدانی) و محتوای مالوندی آلدهید شد. تنش خشکی سبب کاهش RWC و افزایش MDA و فعالیت آنزیمهای پاداکسندگی شد که با افزایش سطوح تنش بر مقادیر آنها افزوده شد اما برای آنزیم کاتالاز بیشترین میزان آنزیم در سطح تنش 65 درصد بود و با افزایش شدت تنش در سطح تنش 35 درصد ظرفیت زراعی میزان آن کاهش نشان داد. به صورتیکه در سطح تنش 35 درصد ظرفیت زراعی بیشترین و کمترین میزان محتوای آب نسبی به ترتیب مربوط به ژنوتیپهای 210 و 313 بود، میزان MDA در این دو ژنوتیپ در این سطح تنش کمترین میزان را داشت برای آنزیمهای CAT، GPX و APXژنوتیپهای 210 و 291 بالاترین میزان را داشتند. بالا بودن فعالیت آنزیمهای پاداکسندگی در ژنوتیپهای 210 و 291 همراه با پایین بودن میزان محتوای مالوندیآلدهید در این ژنوتیپها، بهاحتمال زیاد نشاندهندة ظرفیت بالای این ژنوتیپها برای حذف گونههای فعال اکسیژن تولیدی و ثبات عملکرد و اجزای عملکرد در مقایسه با دیگر ژنوتیپها است.