عوامل مؤثر بر رفتار ‌محیط‌زیستی شالیکاران شهرستان ساری به منظور پایداری شالیکاری

نویسندگان

1 استادیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

2 کارشناس ارشد گروه ترویج و آموزش کشاورزی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

doi
10.30473/ee.2020.6564
چکیده

انسان بدون هیچ‌گونه تغییر در تفکر و رفتار نمی‌تواند مشکلات محیط­زیستی خود را حل کند. تحقیق حاضر به منظور بررسی عوامل مؤثر بر رفتار محیط­زیستی شالیکاران شهرستان ساری به منظور پایداری شالیکاری صورت گرفته است. مطالعه حاضر از نوع تحقیقات کاربردی بوده که به روش همبستگی- توصیفی انجام گرفته است. جامعه آماری تحقیق شامل شالیکاران شهرستان ساری (24502N=) که تعداد 289 نفر از آنها بر اساس فرمول کوکران به‌عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسش‌نامه­ استفاده شد که روایی آن توسط اساتید فن و صاحب­نظران تأیید شد و برای سنجش پایایی پرسش‌نامه، پس از انجام آزمون مقدماتی تعداد 30 نسخه از آن توسط شالیکاران شهرستان میاندرود تکمیل شد. نتایج حاصل از ضریب آلفای کرونباخ برای پرسش‌نامه مذکور 74/0 به دست آمد. نتایج نشان داد که 5/58 درصد از شالیکاران در حد متوسطی رفتار حفاظت محیط­زیستی را دارا هستند. تحلیل همبستگی نشان داد که بین تعداد اعضای خانواده شالیکاران، عملکرد، کل درآمد سالانه شالیکاری در سال، ویژگی­ اجتماعی، روش­های­ آموزشی، نگرش و منابع اطلاعاتی با رفتار محیط­زیستی رابطه معنی­داری وجود دارد. تحلیل رگرسیون چندگانه گام‌به‌گام نیز نشان داد که سه متغیر روش­های آموزشی، کل درآمد سالانه شالیکاری در سال و میزان عملکرد محصول برنج 27 درصد واریانس سطح رفتارهای حفظ محیط‌زیستی شالیکاران را تبیین می­کنند.