تعیین‌کننده‌های پایداری کشت گلخانه‌ای با تأکید بر عوامل آموزشی در جنوب استان کرمان

نویسندگان

1 استاد گروه مدیریت و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران

2 استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران

3 استادیار، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه جیرفت

4 استاد گروه مدیریت و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران

doi
10.30473/ee.2020.6569
چکیده

در پژوهش حاضر عوامل مؤثر بر پایداری  نظام کشت گلخانه‌ای در جنوب استان کرمان با تأکید بر سازه­های آموزشی  موردبررسی قرار گرفته است. این تحقیق ازلحاظ درجه نظارت و کنترل میدانی و ازلحاظ گردآوری داده‌ها از نوع تحقیقات توصیفی همبستگی و ابزار اصلی تحقیق، پرسش‌نامه می­باشد. جامعه موردبررسی شامل گلخانه‌داران فعال جنوب استان کرمان در سال 95-1394 با تعداد 1866 واحد بود و در هر شهرستان به روش نمونه‌گیری تصادفی با انتساب متناسب با استفاده از جدول کرجسی و مورگان 320 نفر انتخاب گردیدند. روایی پرسش‌نامه توسط اساتید و کارشناسان صاحب‌نظر در دانشگاه تهران و سازمان جهاد کشاورزی جنوب استان کرمان موردبررسی و تأیید قرار گرفت و برای تائید پایایی پرسش‌نامه از مطالعه راهنما و تکمیل 30 پرسش‌نامه از افراد خارج از جامعه آماری و تعیین آلفا کرونباخ استفاده شد که آلفای کرونباخ برای متغیرهای تحقیق بین 79 تا 91 درصد به دست آمد که در حد خوب و قابل قبولی می‌باشد. پس از جمع‌آوری داده‌ها، اطلاعات به‌دست‌آمده با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 18 مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. نتایج تحلیل عاملی نشان داد که چهار عامل آموزشی-حمایتی، سیاست‏های زیرساختی و صحیح تولید، توسعه مشوق‌های تولید پایدار و توسعه بازار محصولات سالم حدود 80 درصد از کل واریانس پایداری گلخانه ­های موردمطالعه را تبیین می‌نمایند. با توجه به نتایج، بر اساس تأثیر عوامل آموزشی بر پایداری کشت گلخانه‌ای پیشنهاد می‌شود از طریق اطلاع‌رسانی و روش‌های مختلف آموزش، پایداری تولید را افزایش و سلامت عمومی جامعه را بهبود بخشید.