واکنش عملکرد و اجزای عملکرد ذرت به شیوۀ کاربرد کودهای فسفات و سولفات روی تحت تنش رطوبتی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه بوعلی سینا
2 استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه بوعلیسینا، همدان
doi
10.22059/ijfcs.2016.63588چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر شیوۀ کاربرد کودهای فسفات و سولفات روی بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت تحت تنش رطوبتی، آزمایشی بهصورت اسپلیتپلات فاکتوریل در قالب طرح پایۀ بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعۀ پژوهشی دانشگاه بوعلیسینا همدان در بهار و تابستان 1393 انجام گرفت. عامل تنش رطوبتی در کرتهای اصلی شامل سه سطح آبیاری پس از 60 ،90 و 120 میلیمتر تبخیر تجمعی از تشت تبخیر کلاس A و در کرتهای فرعی دو عامل شیوۀ کاربرد کود سولفات روی در سه سطح (بدون کاربرد، محلولپاشی، کاربرد خاکی بهصورت پخش) و عامل شیوۀ کاربرد کود فسفاته با دو سطح (کاربرد پخش و کاربرد نواری) بهصورت فاکتوریل قرار داده شدند. نتایج بهدستآمده از تجزیۀ واریانس نشان داد، با افزایش شدت تنش از 60 به 90 و 120 میلیمتر تبخیر عملکرد دانه به ترتیب به میزان 28 و 54 درصد کاهش یافت. محلولپاشی سولفات روی در شرایط بدون تنش، نسبت به بدون کاربرد و کاربرد خاکی سولفات روی باعث افزایش معنیدارشمار ردیف دانه در بلال، عملکرد زیستتوده (بیولوژیک)، طول و قطر بلال شد. بنا بر نتایج کاربرد نواری کود فسفات در شرایط تنش شدید رطوبت و بدون کاربرد سولفات روی سبب افزایش معنیدار شمار دانه در ردیف بلال و وزن صددانه شد. بیشترین شاخص برداشت از تیمار بدون تنش رطوبت به همراه محلولپاشی سولفات روی به میزان 56/47 درصد به دست آمد.