تأثیر نظامهای کشت خالص و مخلوط بر عملکرد و اجزای عملکرد دانۀ لوبیاچیتی در شرایط وجین و بدون وجین علفهای هرز
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه زراعت و اصلاح نبات دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه گیلان
2 استاد، گروه زراعت و اصلاح نبات دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه گیلان
3 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نبات دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه گیلان
4 استادیار، گروه زراعت و اصلاح نبات دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه گیلان
doi
10.22059/ijfcs.2016.63592چکیده
بهمنظور بررسی واکنش عملکرد و اجزای عملکرد لوبیاچیتی در شرایط رقابتی با علفهای هرز در مخلوط با ذرت و کدوی تخمه کاغذی، آزمایشی در دو مکان (رشت و رودسر) در سال 1392 اجرا شد. آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل؛ لوبیاچیتی (100 و 75%)، ذرت – لوبیاچیتی (100:100 و 75:75%) و ذرت ـ لوبیاچیتی ـ کدوی تخمه کاغذی (100:100:100 و 75:75:75%) و دو تیمار وجین و بدون وجین (رقابت) بودند. نتایج نشان داد علفهای هرز موجود در رشت نه گونه و در رودسر شش گونه بود. در رودسر علف هرز پهنبرگ تاجخروس و در رشت علفهای هرز باریک برگ مرغ و پنجه مرغی غالب بودند. در رودسر، تیمار وجین نقش برجستهای در کنترل علفهای هرز داشت، درحالیکه در رشت نقش تیمار وجین به دلیل وجود علفهای هرز چندساله کمرنگتر بود. مخلوطهای دوگانه و سهگانه، علفهای هرز را بهتر از کشت خالص کنترل کردند. در رودسر، بیشترین شمار غلاف در بوته، دانه در غلاف، وزن صددانه و عملکرد دانۀ لوبیاچیتی در تیمار وجین در کشت خالص و در تیمار رقابت در مخلوطها به دست آمد. در رشت بالاترین عملکرد دانه در کشتهای خالص با تراکم بیشتر به دست آمد. درنهایت، در تیمارهای بدون وجین، کشتهای مخلوط دوگانه و سهگانه به سبب کنترل بهتر علفهای هرز در مقایسه با کشتهای خالص بیشترین عملکرد و اجزای عملکرد را تولید کردند.