صورتبندی میدان تولید ادبی ایران (مطالعه موردی محمد حجازی و صادق هدایت)
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی گروه جامعهشناسی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری جامعهشناسی نظری فرهنگی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jsal.2012.29539چکیده
مطالعه حاضر با استفاده از نظریه پیر بوردیو درباره عمل و روش تحقیق مبتنی بر ساختارگرایی تکوینی به منظور ایضاح میدان ادبیات ایران (1320-1300) به مطالعه دو نویسنده نام آشنای این دوره یعنی محمد حجازی و صادق هدایت پرداخته است. در این بررسی موقعیتهای اجتماعی، منش و آثار (هما و بوف کور) نویسندگان فوق بررسی شده و تفاوت موقعیتهای آنها در میدان ادبیات مورد تحلیل قرار گرفته است. در نتیجه، تحقیق حاضر ضمن تشخیص موقعیت تحت سلطه حجازی و موقعیت مسلط هدایت در میدان تولید ادبی ایران با بازخوانی «هما» و «بوف کور»، همتایی موجود میان جهان ادب و جهان اثر را به نمایش گذاشته است.
