ارزیابی عملکرد و کیفیت دانۀ سویا متأثر از تلقیح مضاعف با کود زیستی بارور2 و ریزوبیوم ژاپونیکوم در شرایط هیدرو-اسمو پرایمینگ

نویسندگان

1 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکدة کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود

2 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکدة کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود

3 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکدة کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود

doi
10.22059/ijfcs.2015.56807
چکیده

           به منظور بررسی تأثیر هیدرو- اسمو پرایمینگ و زیست‌پرایمینگ (کاربرد کود زیستی بارور2 و تلقیح با ریزوبیوم ژاپونیکوم) بر رشد و عملکرد سویا رقم DPX، آزمایشی به صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با چهار تکرار در دانشگاه صنعتی شاهرود در خرداد سال 1390 انجام شد. کود زیستی بارور2 در دو سطح مصرف و بدون کاربرد، باکتری ریزوبیوم ژاپونیکوم در دو سطح تلقیح و بدون تلقیح بذر و پرایمینگ در سه سطح شامل بدون پرایمینگ، هیدروپرایمینگ و اسموپرایمینگ با استفاده از پلی‌اتیلن گلیکول6000 اعمال شد. نتایج نشان داد اثر متقابل کاربرد کود زیستی بارور2 و ریزوبیوم بر صفات شمار غلاف در بوته، شمار دانه در بوته و درصد روغن تأثیر مثبت و معنی‌داری داشت. همچنین اثر متقابل کاربرد کود زیستی بارور2 و پرایمینگ تنها بر صفت شمار غلاف در بوته مثبت و معنی‌دار بود. مقایسة عملکرد دانه در سطوح مختلف کاربرد کود زیستی بارور2 نشان داد که با کاربرد کود زیستی بارور2 عملکرد نیز افزایش یافت، به‌طوری‌که بالاترین میزان عملکرد مربوط به سطح کاربرد کاربرد کود زیستی بارور2 به میزان 7/2897 کیلوگرم در هکتار بود. تلقیح بذر با ریزوبیوم ژاپونیکوم به‌طور معنی‌داری عملکرد را افزایش داد، به‌طوری‌که تیمار تلقیح بذر با باکتری ریزوبیوم با تولید 2/2967 کیلوگرم در هکتار بهترین تیمار بود.