تأثیر روشهای خاکورزی و ارقام نخود (Cicer arietinum) در کشت اول، بر رشد و عملکرد ذرت علوفه (Zea mays) در کشت دوم
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
2 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
3 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
doi
10.22059/ijfcs.2015.55847چکیده
این تحقیق به منظور بررسی تأثیر روشهای مختلف خاکورزی و ارقام پاییزة نخود (آرمان، هاشم و ILC-482) در کشت اول، روی عملکرد ذرت علوفه (سینگلکراس 704) در کشت دوم انجام شد. آزمایش به صورت کرتهای یکبار خردشده در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در چهار تکرار در سال 1391 در مزرعة آموزشی پژوهشی دانشگاه تهران واقع در کرج انجام شد. کرت اصلی شامل نظامهای مختلف خاکورزی (خاکورزی مرسوم، خاکورزی کمترین و بدون خاکورزی) بود که در کشت اول ارقام نخود و در کشت دوم ذرت سینگلکراس 704 به عنوان کرتهای فرعی در آن کشت شد. در کشت دوم کرتهای اصلی پیشین به همان روش خاکورزی در کشت پیش، خاکورزی شد. ارقام مختلف نخود در کشت اول تأثیر معنیداری روی عملکرد علوفة ذرت نداشت. بیشترین عملکرد علوفه، مربوط به نظام خاکورزی مرسوم و کمترین بود. بدلیل کمتر بودن هزینهها در آمادهسازی بستر در خاکورزی کمترین نسبت به خاکورزی مرسوم، روش خاکورزی کمترین پیشنهاد میشود.
