ارزیابی جوانهزنی ارقام کنجد در واکنش به دما: تعیین دماهای مهم و مقاومت به دما
نویسندگان
1 استادیار گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 استادیار گروه علوم زراعی و اصلاح نباتات، دانشگاه تهران پردیس ابوریحان
doi
10.22059/ijfcs.2015.55851چکیده
هدف از این تحقیق ارزیابی جوانهزنی ژننمون (ژنوتیپ)های مختلف کنجد در واکنش به دما بود. با استفاده از دماهای مهم (کاردینال) یعنی کمینه، بهینه و بیشینه شاخصهای تحمل به دمای بالا و پایین تعیین و ژننمونهای مختلف از این نظر ارزیابی شدند. به این منظور آزمایش جوانهزنی با چهار تکرار 50 بذری در درون اتاقک (انکوباتور)های رشد با دماهای ثابت 10، 15، 20، 25، 30، 35، 40 و 45 درجة سلسیوس روی نه ژننمون کنجد صورت گرفت. در نهایت با تابع دو تکهای، دماهای مهم تعیین شدند و با کمک دماهای مهم بردباری به دماهای بالا و پایین برای ژننمونهای مختلف تعیین شد. نتایج نشان داد که میانگین دماهای کمینه (پایه)، بهینه (مطلوب) و بیشینه (سقف) در ژننمونهای مورد ارزیابی 8/12، 0/38 و 3/49 درجة سلسیوس بود. دامنة بردباری به دماهای زیر بهینه، دماهای بالای بهینه و دامنة بردباری کل بهترتیب 3/11، 2/25 درجة سلسیوس و 5/36 درجة سلسیوس تعیین شد. شاخص تحمل به سرما و گرما نیز بین ژننمونها تفاوت معنیداری داشتند و میانگین آنها برای ژننمونهای مختلف بهترتیب 37/2 و 73/2 درصد بود. در نهایت اینکه، بیشینة میزان جوانهزنی، شاخص تحمل به گرما (HTI) و دمای کمینه به ترتیب با 5/95، 9/95 و 3/98 درصد بیشترین توارثپذیری را داشتند و کمترین قابلیت توارث بهترتیب مربوط به صفت دمای بیشینه با 2/3 درصد بود.