بررسی الگوی پروتئوم محور جنین گندم (Triticum aestivum) تحت تنشخشکی در دو رقم حساس و متحمل به خشکی طی مراحل آغازین جوانه زنی
نویسندگان
1 استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
2 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
3 استاد، گروه زراعت و اصلاح نباتات پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
4 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
doi
10.22059/ijfcs.2015.54868چکیده
جوانهزنی یکی از مهمترین مراحل رشدی در گیاهان است که بهشدت از تنشهای محیطی بهویژه تنشخشکی آسیب میپذیرد. جوانهزنی از سه مرحلۀ (فاز) مهم تشکیل شده است که بسیاری از فعالیتها پیش از مرحلۀ سوم آن (خروج ریشهچه) آغاز میشود. محور جنین بذر نیز با توجه به زنده بودن آن، فعالیتهای بسیاری از نظر سوختوساز (متابولیکی) بهویژه در مرحلۀ اول آن رخ میدهد که از مهمترین این تغییرات میتوان به تغییر در الگوی پروتیینگان (پروتئوم) آن اشاره کرد. برای بررسی تغییرات پروتیینی محور جنین گندم (سرداری و قدس بهترتیب متحمل و حساس) تحت تنشخشکی (12- بار) آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در سه تکرار بررسی شد. نتایج تحقیق گویای تأثیر منفی تنشخشکی بر درصد جوانهزنی بود و سبب کاهش چشمگیری در آن شد. در تجزیۀ ژلهای الکتروفورزی دوبعدی در محور جنین گندم 1000 لکۀ تکرارپذیر مشاهده شد که تعداد 34 لکه با تفاوت معنیدار در سطح 5 درصد گزارش شد. در مقایسۀ رقم متحمل نسبت به حساس از 34 لکه با تفاوت معنیدار، شمار 22 و 6 لکه در شرایط شاهد، 21 و 10 لکه در شرایط تنش، افزایش و کاهش بیان را نشان دادند. نتایج این آزمایش گویای آن بود که فراوانی لکهها به میزان زیادی از زمان، شدت و میزان تنش بستگی دارد.