شناسایی و تبیین عوامل موثر بر پیچیدگی محیطی پروژه‌های مشارکت عمومی خصوصی مطالعه موردی: قراردادهای مشارکت آزادراهی ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری رشته مدیریت پروژه و ساخت، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، ایران

2 دانشیار دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، ایران

doi
10.22065/jsce.2019.183385.1847
چکیده

با مطرح شدن تئوری‌های توسعه، بخش عمومی همواره مترصد جذب بخش خصوصی برای مشارکت در احداث پروژه‌های زیربنایی است. فرآیند مشارکت در کشورهای توسعه یافته از مشکلات کمتر، و در کشورهای در حال توسعه، با موانع و مشکلات عمیق‌تری مواجه است. در این کشورها و ازجمله ایران، به رغم استقبال مناسب اولیه، پیچیدگی‌ها و چالش‌های متعدد، عملکرد پروژه و در نتیجه ادامه مشارکت را تحت تاثیر قرار داده است. پژوهش حاضر به منظور شناسایی و تبیین عوامل پیچیدگی محیط پروژه‌های مشارکت بخش‌های عمومی و خصوصی در قراردادهای ساخت، بهره‌برداری و انتقال (BOT) انجام شد. در این پژوهش از استراتژی مطالعه موردی چندگانه برای مطالعه عمیق و میدانی پروژه‌های مشارکت آزادراهی استفاده شد. هر مورد به طور تفصیلی مورد مطالعه قرار گرفت و سپس داده-های پژوهش توسط استراتژی نظریه داده‌بنیاد مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. محصول اصلی این پژوهش، مدل پارادایمی آسیب-شناسی پروژه‌های مشارکت آزادراهی است. در این مدل، پدیده محوری، نارضایتی بخش خصوصی از عدم‌قطعیت‌های هزینه، زمان و درآمد آزادراه منبعث از محیط پیچیده پروژه شناسایی شد. مهم‌ترین عوامل علّی و محرک پیچیدگی محیطی، تاثیر ناپایداری‌های اقتصادی، سیاسی و حقوقی، همراه با چالش‌های فرهنگی و اجتماعی که فضایی با ابهام زیاد و پرریسک را بوجود آورده‌اند، به دست آمد. عوامل بسترساز مانند ناهمسویی در قوانین، ضعف‌های قراردادی، سیستم بانکی ضد توسعه و در نهایت نابالغی طرفین مشارکت، شناسایی شدند. عوامل مداخله‌گر در انتخاب راهکارهای تعاملی، همچون عدم وجود بازار مناسب طرح‌های سرمایه‌گذاری، نفوذ نهادهای قدرتمند، پای‌بند نبودن به تعهدات و عدم وجود طرح جامع حمل و نقل، مورد تاکید کنشگران بود. بر اساس این پژوهش، مهم‌ترین پیامدهای پیچیدگی در محیط پروژه، ابتدا افزایش بی‌اعتمادی و سپس ابهام در تحقق بازگشت سرمایه شناسایی شدند.