تاثیر رفتار غیرخطی خاک و بلند شدن فونداسیون بر پاسخ لرزه ای سازه های تکدرجه آزادی غیرارتجاعی
نویسندگان
1 استاد دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
10.22065/jsce.2019.174887.1803چکیده
در این مطالعه اثر همزمان بلندشدگی فونداسیون و رفتار غیرخطی در سازه و خاک بر روی عملکرد سیستمهای خاک و سازه بررسی شده است. مطالعات گذشته نشان داده است که تاثیر اندرکنش خاک و سازه بر عملکرد لرزهای سازهها از طریق معرفی تعدادی پارامتر بدون بعد قابل بررسی میباشد. به طور کلی اکثر مطالعات انجام شده در این زمینه با این پیش فرض انجام شده است که فونداسیون اجازه بلندشدگی نداشته و عمدتا رفتار خاک خطی و یا خطی معادل فرض شده است. در این تحقیق نشان داده شده است که این مفهوم با معرفی تعدادی پارامتر بدون بعد جدید، قابل بسط برای سیستمهای غیر خطی خاک و سازه میباشد. محور اصلی این تحقیق بر مطالعه تغییرات نسبت تغییرمکان غیرارتجاعی و شکلپذیری سازه، به عنوان بخشی از سیستم خاک و سازه، برای این نوع سیستمها قرار داده شده است. بدین منظور سازه به صورت یک مدل تکدرجه آزادی با رفتار غیرارتجاعی دوخطی در نظر گرفته شده است که بر روی فونداسیون صلب واقع بر فنرهای غیرارتجاعی و میراگرهای گسترده وینکلر قرار دارد. تاثیر رفتار غیرخطی خاک بر روی پاسخ سیستمهای خاک و سازه به صورت پارامتریک از طریق انجام تحلیلهای تاریخچه زمانی برای محدوده وسیعی از سیستمها با مشخصات مختلف بررسی شده است. مشاهده شد که اگر چه تغییرمکان کل سیستم خاک و سازه به دلیل رفتار غیرخطی خاک افزایش مییابد، اما به طور کلی شکل پذیری سازه به عنوان بخشی از سیستم خاک و سازه نسبت به حالتی که رفتار خاک الاستیک فرض میشود،کاهش مییابد. از آنجا که نشست ماندگار در زیر فونداسیون از نظر عملکرد سیستم خاک و سازه دارای اهمیت میباشد لذا این شاخص مورد بررسی قرار گرفت. نشان داده شد گرچه با کاهش ضریب اطمینان خاک نشست ماندگار افزایش می یابد اما برای مدلهایی با مشخصات کاربردی مقدار آن در محدوده قابل قبول میباشد.