اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر کاهش تعلل ورزی تحصیلی دانشآموزان دارای اختلال یادگیری خاص
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه محقق اردبیلی
2 عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس
3 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه خوارزمی
4 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی بالینی دانشگاه علوم پزشکی ایران
doi
10.22084/j.psychogy.2016.1466چکیده
هدف: هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر کاهش تعلل ورزی تحصیلی دانشآموزان دارای اختلال یادگیری خاص بود. روش: این پژوهش به شیوهی آزمایشی و با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانشآموزان پسر دارای اختلال یادگیری خاص کلاس پنجم ابتدایی تشکیل دادند که در سال تحصیلی 94-93 در شهر اردبیل مشغول به تحصیل بودند. نمونه پژوهش شامل 40 دانشآموز پسر دارای اختلال یادگیری خاص بودند که بهصورت نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند (20 نفر برای هر گروه). برای جمعآوری دادهها از آزمون ریاضی کیمت، آزمون هوشی ریون، آزمون خواندن شفیعی و همکاران، آزمون بیان نوشتاری فلاح چای، پرسشنامه تعلل ورزی تحصیلی و مصاحبه تشخیصی بر اساس DSM-5 استفاده شد. برای تحلیل دادهها از آزمون آماری تحلیل کوواریانس چند متغیری (MANCOVA) توسط نرمافزار SPSS-22 استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که درمان پذیرش و تعهد بر کاهش تعلل ورزی تحصیلی دانشآموزان دارای اختلال یادگیری خاص مؤثر بوده است (001/0P<). بهعبارتدیگر نتایج نشان داد که درمان پذیرش و تعهد موجب کاهش تعلل ورزی تحصیلی دانشآموزان دارای اختلال یادگیری میشود. نتیجهگیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر میتوان استنتاج کرد که شناسایی مشکلات روانی و هیجانی ناشی از اختلال یادگیری و پیامدهای آن و همچنین پذیرش آنها بهجای اجتناب از آنها از سوی دانشآموزان میتواند مانع تعلل ورزی تحصیلی این دانشآموزان شود؛ بنابراین کاربرد درمانهای نسل سوم شناختی رفتاری ازجمله درمان پذیرش و تعهد میتواند در کاهش بسیاری از اختلالات روانشناختی ازجمله اختلال یادگیری و پیامدهای منفی حاصل آن مانند تعلل ورزی تحصیلی مؤثر باشد.