سرچشمههای بحث وجود و ماهیت، و تمایز متافیزیکی آنها در کتاب الحروف فارابی
نویسندگان
1 استاد گروه ادیان و عرفان، مؤسسۀ حکمت و فلسفۀ ایران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی، مؤسسۀ حکمت و فلسفۀ ایران، تهران، ایران .
doi
10.30497/ap.2021.241686.1551چکیده
کتاب الحروف فارابی، اولین مواجهۀ مستقیم فلسفی یک متفکر مسلمان با تفکر فلسفی یونان محسوب میشود و مباحث مربوط به تحلیل مفاهیم وجود- موجود و ماهیت بهعنوان عناصر اصلی تفکر فلسفی ارسطو، از مهمترین بخش های این کتاب بهشمار می آید. هدف فارابی از نوشتن این کتاب، بسترسازی برای فهم بنیادین تفکر فلسفی یونان در عالم اسلام بوده است. وی بحث را با تحلیل زبانی «موجود» بهعنوان یک لفظ غیرمشتق (مثال اول) در زبان عربی آغاز و سه معنای مقولات بهمثابۀ مشارٌالیه، صادق و منحاز بماهیة ما خارج النفس را درخصوص موجود مطرح کرده است. او سه معنا را در دو معنا گرد آورده و بر معنای سوم (منحاز بماهیة ما فی الخارج) متمرکز شده است. فارابی با طرح اقسامی برای معنای سوم موجود و ماهیت بهعنوان تشخصدهندگان موجودات خارجی و ذهنی کوشیده است درعین تأکید بر اتحاد خارجی وجود و ماهیت، راهی را برای توجیه کثرت موجودات عالم پیشنهاد دهد؛ حال آنکه بهنظر نگارندگان، این راه بدون فرض بحث «تمایز متافیزیکی وجود از ماهیت»، غیرمنسجم است. بحث فارابی در تقسیمکردن موجود به فقیر و غنی، و مطرحکردن مفهوم «ما ینحاز بماهیة فی النفس» درمقابل مفهوم «لا موجود»، جز با پیشفرض قراردادن بحث تمایز متافیزیکی وجود و ماهیت، قابل فهم نیست و طرح موردنظر این فیلسوف، مسیر را برای مطرحشدن احکام تمایز هستی شناختی وجود از ماهیت ازسوی ابن سینا هموار می کند.