عشق زمینی از دیدگاه ابن سینا
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه و حکمت، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
2 استادیار گروه فلسفه و حکمت دانشگاه شاهد، تهران، ایران
doi
10.30497/ap.2022.241940.1564چکیده
عشق زمینی یا غیرعفیف ازجمله کیفیات نفسانیای است که انسانها در زندگی خویش تجریه میکنند. بررسی تحلیلی- توصیفی آرای ابنسینا نشان میدهد عشق زمینی یا شهوانی اساساً نوعی بیماری روحی- روانی است که گاه به بروز بیماریهای جسمانی میانجامد. اینگونه عشق درنتیجۀ غلبۀ افکار و تصورات ذهنی بر انسان عارض میشود و در آن، معشوق ممکن است هر شیء مادّی اعم از جمادات، گیاهان، حیوانات و انسانها باشد؛ البته مهمترین مصداق چنین علاقهای عشق یک انسان به انسان دیگر است. راهکارهای موردنظر ابن سینا جهت درمان بیماری عشق زمینی عبارت اند از: وصال عاشق و معشوق، جلب توجه عاشق به معشوقی دیگر، و تقویت قوای جسمانی و مادّی عاشق. در روانشناسی معاصر، عشق هوسی را می توان با عشق زمینی بوعلی همایندسازی کرد.
