بررسی پایداری عملکرد غلۀ جدید تریتی پایرم اولیه در مقایسه با تریتیکاله و گندم نان با روش امی
نویسندگان
1 دانش آموختۀ کارشناسی ارشد اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان و مدرس دانشگاه پیام نور فارس، مرکز داراب
2 دانشیار اصلاح نباتات، بخش زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی و قطب علمی تنش های محیطی در غلات، دانشگاه شهید باهنر کرمان
3 دانشیار اصلاح نباتات، بخش زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه شیراز و عضو قطب علمی تنش های محیطی غلات
doi
10.22059/ijfcs.2015.54882چکیده
در این بررسی پایداری عملکرد دانۀ هفده ژننمون (ژنوتیپ) شامل هشت رگۀ (لاین) غلۀ جدید تریتیپایرم، پنج رگۀ امیدبخش تریتیکاله و چهار رقم گندم نان در طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در هفت محیط طی سالهای زراعی 80-1381، 81-1382، 84-1385 و 88-1389 با روش امی بررسی شد. نتایج تجزیۀ اثرگذاریهای افزایشی جمعپذیر و اثرگذاریهای متقابل ضربپذیر نشان داد که اثرگذاریهای اصلی محیط و اثر متقابل ژننمون در محیط بسیار معنیدار بود بهطوریکه 49/89 درصد از مجموع مربعات آن توسط سه مؤلفۀ اصلی اول اثر متقابل (IPCI) تبیین شد. نتایج بایپلات اجزای ژننمونی و محیطی اولین، دومین و سومین مؤلفۀ اصلی اثر متقابل و میانگینهای عملکرد ژننمونها و محیطها، آمارههای پایداری SIPC3 و EV3 درمدل AMMI3 و تجزیۀالگوی واکنش ژننمونی نشان داد که ارقام زراعی گندم نان واکنش ناپایداری تا پایداری ضعیف و دو رگۀ تریتیکاله 4115 و 4108 و رقم گندم کویر دارای سازگاری خصوصی با محیط ششم (کرمان) بودند ولی رگههای غلۀ جدید تریتیپایرم پایدارترین واکنش را در محیطهای مختلف داشتند و رگۀ ترکیبی اولیه {(Ka/b)(Cr/b)-6} سازگاری خصوصی به منطقۀ نیریز نشان داد. رگۀ ترکیبی اولیۀ تریتیپایرم (Ka/b)(Cr/b)-5 با عملکرد بیش از میانگین و سازگاری عمومی مطلوب بهترین ژننمون شناخته شد که میتواند بهعنوان رگۀ مرتعی تولید علوفه و دانه مورد استفاده قرار گیرد.