نقش طراحی برنامههای شتابدهنده در نتایج جذب سرمایه توسط استارتاپها
نویسندگان
1 گروه کسب و کار ، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 گروه کسب و کار ، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 گروه کارآفرینی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 گروه مدیریت آموزش عالی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22059/jed.2023.352508.654106چکیده
هدف: هدف این پژوهش بررسی دلایل تفاوت در عملکرد فارغالتحصیلان برنامههای شتابدهی است.روش تحقیق: این پژوهش به صورت توصیفی-همبستگی انجام شده و از دادههای جمع آوری شده از 157 استارتاپ شرکتکننده در شتابدهندههای کانادایی در فاصله زمانی مهرماه 1400 تا تیرماه 1401 استفاده شده است. یک مدل تئوریکال ارائه شده و با استفاده از PLS-SEM، مدل مفهومی بررسی شده است.یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که طراحی برنامههای شتابدهی، به ویژه میزان دسترسی به سرمایهگذاران، فراوانی و کیفیت فرصتهای فراهم شده برای دسترسی به سرمایهگذاران، و قدرت شبکه ارتباطات استارتاپها، تأثیر زیادی بر روی شانس فارغالتحصیلان برای دریافت بیشترین دورهای سرمایهگذاری در زمانهای زودتر دارد. همچنین، نتایج نشان داد که افزایش تعهد زمانی، کیفیت رابطه مرشد و کارآفرینان، و حمایت شغلی و روانی در برنامه مرشدی، میتواند منجر به افزایش سرعت و تعداد دورهای جذب سرمایه شود. در پژوهش نیز مشخص شد که برنامه مرشدی شتابدهنده برای موسسانی که تحصیلات و سابقه کار آنها با ایده کسب و کار مرتبط است، نتایج مطلوبتری دارد.نتیجه گیری:از نتایج پژوهش میتوان نتیجه گرفت که طراحی برنامههای شتابدهی، به ویژه مرشدی و دسترسی به سرمایهگذاران، تأثیر زیادی بر روی عملکرد استارتاپها دارد. این نتایج میتواند برای تحقیقات آتی و همچنین برای شتابدهندهها در طراحی برنامههای خود مفید باشد.