گزینش برای تحمل به تنش خشکی براساس سیستم ریشهای و آنزیمهای آنتیاکسیدان در فسکیوی بلند
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی، دانشگاه صنعتی اصفهان
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه صنعتی اصفهان
3 دانشیار، دانشگاه صنعتی اصفهان
4 استادیار، دانشگاه صنعتی اصفهان
doi
10.22059/ijfcs.2015.54055چکیده
این پژوهش با هدف بررسی اثر تنش خشکی متوسط و شدید بر خصوصیات ریشه و برخی از آنزیمهای آنتیاکسیدان و شناسایی ژنوتیپهای متحمل در گیاه فسکیوی بلند انجام گرفت. 24 ژنوتیپ فسکیوی بلند در سه سطح تنش خشکی (شاهد، تنش خشکی متوسط و شدید) بهصورت آزمایش فاکتوریل در سه تکرار بررسی شدند. کلونی ژنوتیپها در گلدانهایی با ارتفاع 60 و قطر 16 سانتیمتر کشت شدند. نتایج نشان داد که اثر تنش خشکی، ژنوتیپ و اثر متقابل آنها برای تمام صفات اندازهگیریشده، معنیدار بود. تحت شرایط تنش خشکی متوسط و شدید، عملکرد علوفۀ خشک، طول تجمعی و وزن خشک ریشه در مقایسه با حالت شاهد کاهش یافت. تنش خشکی شدید، نسبت ریشه به اندام هوایی را 25 درصد افزایش داد. فعالیت آنزیمهای کاتالاز و آسکورباتپراکسیداز در تنش خشکی شدید نسبت به حالت شاهد و تنش خشکی متوسط کاهش یافت، درحالی که فعالیت آنزیم پراکسیداز در این سطح تنش افزایش نشان داد. نتایج نشان داد که برخی از ژنوتیپهای فسکیوی بلند تحت شرایط تنش از عملکرد زیاد، و سیستم ریشهای و آنتیاکسیدانی مطلوب برخوردارند که بیانگر وجود سازوکارهای تحمل و اجتناب از خشکی در این ژنوتیپها است و میتوانند در مطالعات اصلاحی بعدی بهکار گرفته شوند.