بررسی ارتباط فنولوژی با پتانسیل عملکرد و مقاومت به تنش خشکی در برخی از ارقام و ژنوتیپهای زراعی گندم در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اکولوژی گیاهان زراعی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
2 استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
3 استادیار، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی مغان، دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22059/ijfcs.2014.53563چکیده
تناسب الگوهای رشدی ارقام گندم مورد کشت در یک منطقه با شرایط آبوهوایی منطقه، میتواند سبب ارتقای توان تولید عملکرد گیاهان شود. هدف پژوهش حاضر نیز شناخت فنولوژی دامنة گستردهای از ارقام و ژنوتیپهای گندم زراعی در ایران و بررسی ارتباط فنولوژی با حفظ پتانسیل عملکرد در شرایط تنش خشکی آخر فصل بود. در همین راستا 36 ژنوتیپ گندم در دو شرایط فاریاب و تنش خشکی در قالب طرح لاتیس ساده با سه تکرار در مزرعة دانشکدة کشاورزی دانشگاه تهران در سال زراعی 1389-1390 بررسی شدند. فنولوژی و صفات عملکرد دانه، تعداد دانه در سنبله و وزن هزاردانه برای همة ارقام ثبت شد. نتایج آزمایش نشان داد اغلب ارقامی که رشد رویشی خود را بهسرعت سپری میکنند و وارد دورة زایشی میشوند، توان بیشتری برای تحمل تنش خشکی آخر فصل دارند. همچنین در شرایط تنش خشکی مشاهده شد که اغلب ارقام گندم با دورة کوتاه پر شدن دانه مانند سیمینه، چناب، استورک، مغان 3، کراس فلات هامون و دی ان-11، صاحب برترین رتبههای تولید وزن هزاردانه بودند.
