رابطه ساختاری پیوند با مدرسه و والدین با رضایت تحصیلی و کنترل تحصیلی: نقش میانجیگری خودکارآمدی تحصیلی
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم تربیتی دانشگاه تبریز
2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه تبریز
3 استاد گروه روانشناسی دانشگاه تبریز
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر آزمون الگویی از پیشایندها و پیامدهای خودکارآمدی تحصیلی بود. روش: شرکتکنندگان پژوهش 256 دانشآموز دختر دبیرستانی بود که به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزار اندازهگیری پژوهش شامل پرسشنامه پیوند با مدرسه، ابزار پیوند والدینی، مقیاس خودکارآمدی دانشآموز مورگان-جینکس، پرسشنامه رضایت تحصیلی و خرده مقیاس کنترل تحصیلی بود. آزمون مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم الگوی پیشنهادی پژوهش، به ترتیب، با استفاده از روشهای مدل معادلات ساختاری و بوت استرپ انجام گرفت. یافتهها: یافتهها نشان داد که پیوند با مدرسه و پیوند والدینی، پیشایندهای مثبت و منفی خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان هستند. همچنین، یافتهها نشان داد که رضایت تحصیلی و کنترل تحصیلی پیامدهای مثبت خودکارآمدی تحصیلی هستند. به علاوه، مسیرهای غیرمستقیم پیوند با مدرسه و پیوند والدینی با رضایت تحصیلی و کنترل تحصیلی، با میانجیگری خودکارآمدی تحصیلی معنیدار بودند. نتیجهگیری: نتایج پژوهش از نقش میانجیگری خودکارآمدی تحصیلی در رابطه ساختاری بین پیوندهای والدینی و مدرسه باکیفیت رضایت و کنترل تحصیلی دانشآموزان حمایت میکند.
