تاثیر مساحت و جنس تقطیرکننده در روش آبیاری تقطیری بر عملکرد و کارایی مصرف آب گوجهفرنگی
نویسندگان
1 دانشیار گروه مهندسی آب دانشگاه شهرکرد
2 دانشیار گروه مهندسی آب دانشگاه شهرکرد،
3 استادیار گروه باغبانی دانشگاه شهرکرد
4 دانشجوی کارشناسی ارشد، رشته آبیاری و زهکشی، دانشگاه شهرکرد
doi
10.22034/iwrj.2022.13784.2384چکیده
کاهش شدید منابع آب شیرین سطحی و بحرانی شدن منابع آب زیرزمینی در چند دههی اخیر در بیشتر مناطق کشور به عنوان مهمترین مسائل کشور مطرح است. به همین دلیل راهکارهای مناسب جهت بهرهبرداری از منابع آب نامتعارف مانند آبهای شور زیرزمینی، دریا و زهآبهای کشاورزی میتواند به کاهش اثرات منفی کاهش منابع آب کمک کند. در این پژوهش یکی از راههای بهرهبرداری از منابع آب شور مورد بررسی قرار گرفت. شیرین کردن آب شور به روش تبخیر و میعان آن، به کمک انرژی خورشید جهت استفاده گیاهان (آبیاری تقطیری)، یکی از روشهای سادهترین برای تولید آب شیرین قابل استفاده در کشاورزی میباشد. در این پژوهش با اجرای سازههای پلاستیکی و پلیکربنات به بررسی تاثیر جنس و اندازه سطوح مختلف تقطیرکننده در روش آبیاری تقطیری بر عملکرد و کارایی مصرف آب در گیاه گوجهفرنگی پرداخته شد. آزمایش در 7 تیمار و 4 تکرار بصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با دو نوع جنس سطح تقطیر کننده شامل صفحهی پلاستیکی شفاف (P) و صفحهی پلیکربنات (PC) دو جداره شفاف و سه اندازه سطح خارجی متفاوت شامل 48/0، 72/0 و 96/0 مترمربع انجام شد. جهت مقایسه نتایج یک تیمار با آبیاری قطرهای زیرسطحی (آبیاری با آب شیرین) نیز به عنوان تیمار شاهد در نظر گرفته شد. در این آزمایش پارامترهای تعداد میوه، وزنتر میوه، وزنتر و خشک اندام هوایی، حجم آب شیرین تولید شده در هر تیمار، میزان نشت یونی، دمای سطح برگ و کارایی مصرف آب اندازهگیری شد. نتایج نشان داد تیمار P3 (صفحهی پلاستیکی با سطح خارجی 96/0 متر مربع) بیشترین میزان تولید آب شیرین در طول آزمایش را به میزان 21 لیتر به خود اختصاص داده است. در مقابل تیمار PC3 (صفحهی پلیکربنات با سطح خارج 48/0 متر مربع) کمترین میزان تولید آب شیرین را به میزان 5/16 لیتر داشته است. شفافیت تیمارهای پلاستیکی شفاف و در نتیجه عبور نور بیشتر به داخل سازه نسبت به تیمارهای پلیکربنات میتواند دلیل این تفاوت در تولید آب شیرین باشد. باتوجه به تولید بیشترین مقدار آب شیرین در تیمار P3 بیشترین تعداد میوه، وزنتر میوه و وزنتر و خشک گیاه نیز در این تیمار مشاهده شد. در مقابل کمترین مقدار وزنتر و خشک گیاه، تعداد و وزنتر میوه در تیمار PC3 مشاهده شد. بیشترین و کمترین کارایی مصرف آب نیز به ترتیب در تیمارهای P3 (حدود 69 درصد بیشتر از تیمار شاهد) و PC3 ( حدود 36 درصد کمتر از تیمار شاهد) بدست آمد.