بررسی تطبیقی آراء شیخالرئیس و شیخ اشراق درباره چیستی لذت
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی و مربی پژوهشگاه فرهنگ هنر و ارتباطات
2 دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
3 استاد گروه معارف اسلامی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
doi
10.30497/ap.2020.75344چکیده
ابوعلیسینا و شهابالدین سهروردی دربارة موضوع لذت در آثار مختلف خود مباحث و اطلاعات پراکندهای بیان کردهاند. یکی از آن مباحث، دیدگاههای این دو اندیشمند در خصوص چیستی لذت است. مسئلة این نوشتار بررسی تطبیقی چیستی لذت از منظر رؤسای دو مکتب مشاء و اشراق با توجه به مبانی معرفتشناختی و هستیشناختی آنان است. مسئله لذتبخش کوچکی از شبکة معرفتیِ دو نظام مشاء و اشراق است که بررسی آن با توجه به برخی از اضلاع دیگر شبکه، همچون مبانی، ما را به فهم بهتر و درک عمیقتر آن نائل میکند. از پیامدهای این بررسی درک علت تفاوتگذاری تعریف لذت بین باریتعالی و انسان از سوی ابنسینا و عدم این تفاوت از سوی سهروردی، به جهت تفاوت دیدگاه در مورد هستی و چیستی ادراک در دو نظام است. از دیگر پیامدها این است که اگرچه واژههای «ادراک» و «ملائم» در تعاریف هماهنگ و تکراری است، اما تبیینی که از آنها در هر نظام آورده میشود با توجه به تفاوتهای معرفتشناسانه و هستیشناسانة دو مکتب، ما را به درک گوناگون از لذت میرساند. اهم این تفاوتها عبارتاند از: تأکید بر علم حصولی در شناخت از یکسو و مبنا بودن «وجود» در هستی از سوی دیگر در فلسفة مشاء و در مقابل بنا نهادن اساس علم بر علم حضوری از یکسو و مبنا بودن «نور» در هستی از سوی دیگر در فلسفة اشراق.