ارزیابی میزان تحققپذیری حکمروایی خوب شهری در شهر ماکو
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکده برنامهریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده برنامهریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده برنامهریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22034/jargs.2023.373974.0چکیده
هدف: افزایش روزافزون جمعیت شهرها مشکلات عدیدهای را برای اداره شهرها ایجاد کرده است؛ به طوری که حل این مشکلات به چالشی بزرگ برای مدیریت شهری تبدیل شده است. به نحوی که مدیریت شهری به تنهایی قادر به حل این مشکلات نیست. مراکز علمی و تحقیقاتی و سازمانهای بینالمللی توسعه در زمان حاضر رویکرد «حکمروایی خوب شهری» را به عنوان اثربخشترین، کمهزینهترین و پایدارترین شیوه مدیریت شهری معرفی کردهاند. حکمروایی شهری فرایندی است که بر اساس کنش متقابل میان سازمانها و نهادهای رسمی اداره شهر از یک سو و سازمانهای غیردولتی و تشکلهای جامعه مدنی از طرف دیگر شکل میگیرد. هدف از این مقاله، تحلیل و بررسی میزان تحققپذیری حکمروایی خوب در مدیریت شهری شهر ماکو از طریق بررسی شاخصهای حکمروایی خوب شهری است.روش و داده: روش پژوهش توصیفی - تحلیلی و از نوع کاربردی است. جامعه آماری این پژوهش شامل دو گروه شهروندان و کارشناسان (شهرداری و شورای شهر) است. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات جمعآوری شده از پرسشنامه، از آزمونهای آماری مقایسه میانگین (T-test و ANOVA) استفاده شده است.یافتهها: نتایج به دست آمده نشان میدهد از دید شهروندان تمامی شاخصهای حکمروایی خوب شهری در سطح پایینی قرار دارد. اما از نظر کارشناسان تنها شاخص مشارکت در سطح پایین قرار دارد. همچنین همه محلههای شهر ماکو از لحاظ حکمروایی خوب شهری در سطح پایینی قرار دارند و محلههای شهر ماکو در سه شاخص قانونمداری و شاخص عدالت و شاخص بینش راهبردی با یکدیگر تفاوت معنیداری دارند. به طور کلی نتایج این تحقیق حاکی از پایین بودن میزان تحقق حکمروایی خوب شهری در شهر ماکو است.نوآوری، کاربرد نتایج: در بیشتر پژوهشهای صورت گرفته به بررسی تنها برخی از شاخصهای حکمروایی خوب شهری پرداخته شده اما در پژوهش حاضر از هشت شاخص حکمروایی خوب شهری، هم از دیدگاه شهروندان و هم از دیدگاه کارشناسان بررسی شده استفاده شده است. همچنین از نتایج این پژوهش میتوان در برنامهریزیهای مختلف با تأکید بر تمرکززدایی از فرایند مدیریت شهری بهره گرفت.