رتبهبندی نواحی شهری از حیث برخورداری از شاخصهای کمی – کیفی مسکن (مورد مطالعه: نواحی 22گانه شهر اراک)
نویسندگان
1 گروه جغرافیا انسانی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 گروه جغرافیا انسانی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 گروه جغرافیای انسانی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22034/jargs.2023.417205.1059چکیده
هدف: مطالعه حاضر با هدف رتبهبندی نواحی 22گانه شهر اراک از حیث برخورداری از شاخصهای کمی - کیفی مسکن و شناسایی الگوی فضایی توزیع شاخصهای کمی– کیفی بر پیکره فضایی شهر اراک انجام شد. روش و داده: با دعوت از ۱۹ کارشناس، شاخصهای کمی و کیفی، جمعبندی و مورد اشباع نظری قرار گرفت. سپس با استفاده از روش وزندهی Shannon’s Entropy و روشهای تصمیمگیری چندمعیاره Saw, Moora, Copras، 31 شاخصهای کمی– کیفی، وزندهی و در نواحی سطح شهر اراک مورد ارزیابی قرار گرفتند؛ در مرحله نهایی با استفاده از روش تجمیعی Copland رتبهبندی نهایی شاخصها انجام و با فراخوانی دادهها در نرمافزار Arc-GIS اقدام به تولید نقشه نهایی شد. همچنین از مدل موران جهانی برای شناسایی الگوی فضایی شاخصهای کمی- کیفی مسکن استفاده شد. یافتهها: یافتهها نشان داد که الگوی توزیع شاخصهای کمی– کیفی مسکن در شهر اراک، یک الگوی «تصادفی» است که عوامل متعددی بر «تصادفی» بودن الگوی توزیع شاخصها مؤثرند؛ وجود بافتهای فرسوده، سکونتگاههای غیررسمی و مرکز شهر ضمن آن که باعث شدهاند تا الگوی فضایی توزیع شاخصهای کمی – کیفی «تصادفی» باشد، مهمترین عوامل در عدم برخورداری نواحی از شاخصهای کمی– کیفی مسکن به شمار میروند. از طرفی، نواحی برنامهریزی شدهای نظیر نواحی 3، 5، 18، 20، 10 و 7 دارای وضعیت مناسبی از حیث برخورداری از شاخصهای کمی - کیفی هستند. نتیجهگیری: به صورت کلی نتایج این مطالعه نشان داد که وجود بافت فرسوده و سکونتگاههای غیررسمی در کنار فرسودگی، تراکم جمعیت و گرانی زمین نواحی مرکزی شهر، عمدهترین دلایل در بروز نابرابری فضایی در برخورداری از شاخصهای کمی و کیفی مسکن در سطح نواحی شهر اراک است. همچنین مطابق با الگوی توسعه ادواری، نواحی برنامهریزی شده و جدید، با اهمیت به مسائلی نظیر کیفیت مسکن، دسترسی و سرانه، در وضعیت مناسبتری از حیث برخورداری از شاخصهای کمی و کیفی مسکن قرار دارند. نوآوری، کاربرد نتایج: از مهمترین جنبههای نوآورانه و کاربردی پژوهش میتوان به استفاده از گروه کارشناسان در پایش شاخصها، استفاده از مدل تجمیعی کوپلند در فرایند پژوهش اشاره کرد. لازم به ذکر است که این مطالعه میتواند شکاف موجود در پژوهشهای حوزه مسکن در شهر اراک را تا حد قابل توجهی تعدیل بخشد.