بررسی تاثیر استفاده از گازهای دورریز واحد به عنوان سوخت در کوره ریفرمر متان بر تولید گاز سنتز
نویسندگان
doi
10.22034/jfnc.2026.552300.1445چکیده
یکی از روش های صرفه جویی در مصرف سوخت کوره ها، استفاده از گازهای دورریز در مجتمع های پتروشیمی است. در کوره ریفرمینگ بخار آب پتروشیمی زاگرس جهت تولید گاز سنتز، 1252 کیلومول برساعت سوخت مصرف می شود که از این مقدار 115 کیلومول برساعت گاز متان است و باقی مانده از گازهای دورریز واحد استفاده می شود. این پژوهش به بررسی تأثیر تغییر ترکیب سوخت در کورهی ریفرمر مجتمع پتروشیمی زاگرس بر عملکرد آن و تولید گاز سنتز میپردازد. با استفاده از دینامیک سیالات محاسباتی ( CFD )، کوره و لولههای کاتالیستی به صورت سهبعدی شبیهسازی و با دادههای صنعتی اعتبارسنجی شدند. پنج سناریو برای ترکیب سوخت با استفاده از گازهای فرآیندی دورریز تعریف و اثر آنها تحلیل شد. نتایج نشان داد که با وجود ثبات نسبی دمای گاز خروجی کوره (حدود ۵ ± کلوین) به دلیل ارزش حرارتی مشابه سوختها، تغییر ترکیب سوخت تأثیر چشمگیری بر الگوی احتراق، طول شعله و سهم انتقال حرارت تابشی دارد. در سناریوهای با هیدروژن بیشتر، شعله کوتاهتر و انتقال حرارت جابجایی غالب شد، درحالی که افزایش سهم متان منجر به شعله بلندتر و سهم بالاتر انتقال حرارت تابشی شد. در نهایت، سناریوی پنجم که با کاهش ۱۶ درصدی مصرف گاز طبیعی و افزایش حدود ۲ درصدی تولید هیدروژن همراه بود، به عنوان ترکیب سوخت بهینه معرفی شد. این مطالعه نتیجه میگیرد که استفاده از گازهای فرآیندی دورریز به عنوان سوخت کوره نیازمند ملاحظات دقیقی است.