تعامل قوۀ متصرفه با سایر قوای ادراکی از منظر ابن‌سینا و ملاصدرا

نویسندگان

1 دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه اصفهان

2 دانشجوی دکتری گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه اصفهان،

3 دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه اصفهان

doi
10.30497/ap.2019.75334
چکیده

در این پژوهش دیدگاه‌ ابن‌سینا و ملاصدرا درزمینۀ تعامل قوۀ متصرفه با سایر قوای ادراکی انسان بررسی و در سه محور با یکدیگر مقایسه شده است: یک) تعامل قوۀ متصرفه با قوای ظاهر، دو) تعامل قوۀ متصرفه با قوای باطن، سه) تعامل قوۀ متصرفه با قوۀ عاقله. هر دو فیلسوف قائل به دخالت مستقیم قوۀ متصرفه در امر خواب و رؤیا هستند و نقش این قوه را برای انسان‌های خاص، رقم‌زدن نوعی وحی و الهام می­دانند. هم­چنین اتفاق‌نظر دارند که تعامل متصرفه با قوای ظاهر، باطن و عاقله موجب تسهیل برخی افعال مانند انتزاع طبایع نوعی، یافتن صور مفقودۀ حافظه و خیال، تأثیرگذاری بر حکم عقل عملی و نیز ایجاد زمینه برای رؤیای صادقه می­شود. علاوه بر این معتقدند به‌منظور بهبود عملکرد قوۀ متصرفه و درنتیجه، تعامل اثربخش­تر آن، از راهکارهایی مانند تقویت قوه عاقله، راست‌گفتاری و سلامت اخلاقی می­توان بهره برد. به‌رغم برخی شباهت‌ها، اختلافاتی نیز میان دیدگاه‌های ابن‌سینا و ملاصدرا وجود دارد، ازجمله این­که ملاصدرا برخلاف ابن‌سینا، قوۀ متصرفه را مجرد (مثالی) می‌‌داند و درنتیجه، نظریه «حضور» را به‌جای نظریه «انطباع» می‌نشاند. واژه های کلیدی: ابن سینا، ملاصدرا، قوه متصرفه، قوای ظاهر، قوای باطن ، قوه عاقله