سنجش موقعیت مکانی بنگاه و بررسی تاثیر آن بر تصمیم صادراتی بنگاههای صنعتی ایران
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه تبریز
2 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی دانشگاه تبریز
doi
چکیده
موقعیت مکانی بنگاه میتواند تاثیر تعیینکنندهای در موفقیت صادراتی آن داشته باشد، چرا که با توجه به صرفههای مکانی، قرار گرفتن یک بنگاه در منطقهای که دارای مزیت صادراتی میباشد احتمال موفقیت صادراتی آن را افزایش خواهد داد. مطالعه حاضر مدلی برای تصمیم صادراتی بنگاههای صنعتی ایران با تأکید بر تاثیر موقعیت مکانی آنها ارائه میدهد. در این مدل، تصمیم صادراتی بنگاه از موقعیت مکانی و دیگر ویژگیهای سطح بنگاه تاثیر میپذیرد. برای این منظور با استفاده از اطلاعات سطح بنگاهی (کارگاههای صنعتی ده نفر کارکن و بیشتر ایران)، متغیر تمرکز جغرافیایی- صنعتی (به عنوان شاخص موقعیت مکانی) محاسبه شده است و تصمیم صادراتی بنگاههای مزبور بر روی متغیر تمرکز جغرافیایی- صنعتی و متغیرهای سطح بنگاه همچون بهرهوری نیروی کار، اندازه بنگاه و شدت سرمایه انسانی برازش شده است. یافتههای تجربی مطالعه حاکی از آن است که نه تنها متغیرهای سطح بنگاه بر صادرات بنگاه تاثیر مثبتی دارند، بلکه موقعیت مکانی بنگاه نیز نقش تعیینکنندهای در صادرات آن دارد، بدین مفهوم که وجود بنگاههای صادراتی در یک منطقه و یک صنعت خاص، باعث کاهش هزینه ورود به بازارهای خارجی برای سایر بنگاههای موجود در آن منطقه و آن صنعت میشود.