ارتباط آلایندههای شهری با دید افقی منطقه تهران در سال 2008
نویسندگان
1 دانشیار، گروه فیزیک فضا، مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران
2 استادیار، گروه فیزیک فضا، مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری هواشناسی، گروه فیزیک فضا، مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران
4 استاد، گروه فیزیک فضا، مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22059/jesphys.2013.35984چکیده
میدان دید در جوّ، علاوه بر عوامل طبیعی، متاثر از پراکنش و خاموشی نور در ذرات و مولکولهای موجود در آن است. از اینرو دید افقی و تغییرات آن یک نشانگر مشاهداتی ساده و خوب برای کیفیت هوا به شمار میرود. در مقاله حاضر، اثر غلظت آلایندههای جوّ شهری بر دید افقی منطقه جنوب غرب تهران در سال 2008 بررسی شده است. دادههای استفاده شده در این مقاله، شامل دیدبانیهای روزانه ایستگاه هواشناسی مهرآباد و غلظت آلایندههای جوّی در ایستگاه میدان آزادی در شهر تهران است. نتایج نشان میدهد که میزان غلظت آلایندههای جوّی در منطقه شهری تهران در مقایسه با دیگر شهرهای آلوده و پُرجمعیت دنیا بسیار بالاتراست. آلایندههای اصلی و مهم تاثیرگذار بر کاهش دید بهترتیب کربن مونوکسید، نیتروژن دیاکسید و سپس ذرات معلق با قطر کمتر از 10 میکرون هستند. نتایج بررسی ماهانه حاکی از آن است که در ماههای سرد سال، آلایندههای شهری نقش بارزتری در کاهش دید افقی دارند. بیشترین همبستگی منفی میان گوگرد دیاکسید و محدوده دیداری در فصل زمستان مشاهده شده است و بررسی دقیقتر نشان میدهد که میزان رطوبت نسبی جوّ، اثر تعیینکنندهای در چگونگی ارتباط انواع آلایندهها، بهجز کربن مونوکسید، با دید افقی دارد.