خوانش تطبیقی مؤلفههای فانتزی در رمانهای ارض زیکولا از عمروعبدالحمید و شوومان از نازنین جودت
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عرب، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2 استادیار گروه، زبان و ادبیات عرب، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.
3 . استادیار گروه، زبان و ادبیات عرب، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
doi
10.22126/jccl.2022.6717.2287چکیده
ادبیات فانتزی گونهای نو در ادبیات است که اصلیترین مشخصۀ آن، استفاده از قدرت خیال و خلاقیت در گریز از جهان و چارچوبهای شناختهشدۀ آن و درهم شکستن قوانین طبیعت است. در ادبیات فانتزی همۀ وقایع بر پایۀ خیال شکل میگیرد و فانتزی نویسان، جهانی متشکل از عناصر و حوادث عجیب، موجودات و فضایی خارقالعاده و قواعدی منحصربهفرد را میآفرینند. در دو رمان ارض زیکولا و شوومان، شباهتهای قابل توجّهی در استفاده از عناصر فانتزی دیده میشود. از این رو پژوهش حاضر سعی دارد که با روش تحلیلی- توصیفی به بررسی تطبیقی مؤلّفههای فانتزی در این دو اثر، وجوه اشتراک آنها را تبیین نماید. برخی از بنمایههای فانتاستیک مشترک در این دو اثر شباهت در طرح داستان و شخصیت اصلی، بهکارگیری تلفیقی از شخصیتهای حقیقی و خیالی، استفاده از کنشهای کارکردی مشابه مانند طلسم، تصادف و یاریگری و همچنین اصول فانتزی مشترک ازجمله شگفتی و هیجان، تعلیق ارادی ناباوری، دگردیسی و اصل پایان باز است.
