مدلسازی محلی میدان گرانی زمین با استفاده از تابعهای پایه شعاعی، بررسی موردی: مدلسازی میدان گرانی در سواحل خلیج فارس
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مهندسی نقشهبرداری، پردیس دانشکدههای فنی دانشگاه تهران، ایران
2 استادیار، گروه مهندسی نقشهبرداری، پردیس دانشکدههای فنی دانشگاه تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد ژئودزی، گروه مهندسی نقشهبرداری، پردیس دانشکدههای فنی دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22059/jesphys.2013.35597چکیده
یکی از هدفهای مهم ژئودزی، مدلسازی محلی میدان گرانی زمین است. یکی از روشها برای مدلسازی محلی میدان گرانی زمین استفاده از تابعهای پایۀ شعاعی کروی است. در این تحقیق از تابعهای پایه شعاعی برای مدلسازی محلی میدان گرانی با استفاده از دادههای بیهنجاری جاذبه و بیهنجاری پتانسیل حاصل از ارتفاعسنجی ماهوارهای در مناطق ساحلی استفاده شده است. برای این منظور بیهنجاری پتانسیل بهصورت ترکیبی از این تابعها در نظر گرفته میشود. در این تحقیق برای مدلسازی از هسته دوقطبی شعاعی مرتبۀ اول استفاده شده است. برای تعیین پارامترهای مدلسازی با استفاده از این تابعهای شعاعی، الگوریتم لونبرگ-مارکواردت به کار رفته است. برای تعیین بهینهء تعداد، مکان، عمق و ضرایب مقیاس تابعهای پایه، بیهنجاری پتانسیل، برآورد، و سپس نتیجه با بیهنجاری پتانسیل مشاهده شده در نقاط آزمون مقایسه میشود. از نکات برجسته در این تحقیق تعداد کم تابعهای پایه شعاعی کروی برای مدلسازی میدان گرانی در مقایسه با الگوریتمهای مشابه است. برای ارزیابی روش عرضه شده، میدان گرانی با استفاده از بیهنجاری جاذبۀ مشاهده شده در منطقه فارس ساحلی و همچنین بیهنجاری پتانسیل حاصل از ارتفاعسنجی ماهوارهای در خلیج فارس، مدلسازی شده است.