رابطه انواع حافظه با پیشرفت تحصیلی در دانشآموزان ابتدایی دارای ناتوانیهای یادگیری
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی گرایش مدیریت آموزشی، دانشگاه پیام نور
doi
چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین انواع حافظه با پیشرفت تحصیلی دانشآموزان مبتلا به ناتوانیهای یادگیری است. روش: روش تحقیق از نوع توصیفی ـ همبستگی میباشد. جامعه آماری مشتمل بر دانشآموزان دارای ناتوانیهای یادگیری در ارومیه است که حجم نمونه با روش کل شماری 120 نفر انتخاب شد. ابزار اندازهگیری متغیرها، پرسشنامه است که پرسشنامه دانیمن و کارپنتر برای آزمون ظرفیت حافظه فعال و پرسشنامه اسمیت، دلاسالا، لاژیه و مایلار برای حافظه کوتاه و بلندمدت استفاده شد و سنجش پیشرفت تحصیلی با توجه به نمره دانشآموزان انجام گرفت. پایایی کل پرسشنامه حافظه کوتاه و بلندمدت با آلفای کرونباخ 90/0 و پایایی پرسشنامه حافظه فعال به روش دو نیمه کردن 84/0 بهدست آمد. یافتهها: اهم یافتهها نشان داد که بین عملکرد حافظه فعال، حافظه کوتاهمدت و بلندمدت با پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معنیداری وجود دارد. بین سن و عملکرد حافظه کوتاهمدت رابطه مثبت و معنیداری وجود ندارد، اما بین سن وعملکرد حافظه بلندمدت و فعال رابطه مثبت و معنیداری وجود دارد. نتیجهگیری: نتایج بیانگر این مطلب هستند که تقویت حافظه با بهبود و پیشرفت تحصیلی در ارتباط است و هر چه عملکرد حافظه قویتر باشد، عملکرد تحصیلی بهتر محقق میشود.