اولویت بندی پتانسیلهای بوم گردی در منظقه بیابانی خوروبیابانک به روشAHP
نویسندگان
1 دانش آموخته کار شناسی ارشد بیابان زدایی دانشگاه اردکان
2 استادیار بیابانزدایی، دانشگاه اردکان
3 گروه مهندسی طبیعت دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشکاه اردکان- اردکان- ایران
4 گروه اقتصاد کشاورزی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه اردکان- اردکان- ایران
doi
10.22034/jargs.2023.373961.0چکیده
با توجه به فراوانی مناطق کویری و بیابانی در ایران لزوم شناخت قابلیتهای اساسی این مناطق برای از بین بردن محدودیتها، جلوگیری از مهاجرت مردم و دستیابی به توسعه پایدار آنها امری ضروری است. منطقه خور و بیابانک قطب گردشگری کویر مرکزی ایران محسوب میشود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی مناسبترین مکان برای بومگردی در شهرستان خوروبیابانک و پتانسیلیابی قابلیتهای منطقه در زمینهی انجام فعالیتهای مختلف بومگردی انجام شده است. تعداد ۳۰ پرسشنامه توسط صاحبنظران و خبرگان این حوزه تکمیل شد و از نتایج آن و با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی در نرم افزار Expert Choice جهت رسیدن به اهداف تعیین شده استفاده گردید. نتایج نشان داد شش معیار مورد بررسی به ترتیب اهمیت عبارتند از 1- محیط بیولوژیک، 2- ارزشهای ویژه، 3- محیط فیزیکی (زمینشناسی و ژئومورفولوژی)، 4- محیط اقتصادی-اجتماعی و سیاسی، 5- محیط فیزیکی (آب و هوا و اقلیم) و 6- معیار محیط فرهنگی که گزینههای هر معیار به ترتیب عبارت است از روستای ایراج برای معیار اول، روستای مصر برای معیارهای دوم و سوم، شهر خور برای معیار چهارم، روستای ایراج برای معیار پنجم و مجدداً شهر خور برای معیار ششم.