اولویت بندی پتانسیل‌های بوم گردی در منظقه بیابانی خوروبیابانک به روشAHP

نویسندگان

1 دانش آموخته کار شناسی ارشد بیابان زدایی دانشگاه اردکان

2 استادیار بیابان‌زدایی، دانشگاه اردکان

3 گروه مهندسی طبیعت دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشکاه اردکان- اردکان- ایران

4 گروه اقتصاد کشاورزی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه اردکان- اردکان- ایران

doi
10.22034/jargs.2023.373961.0
چکیده

با توجه به فراوانی مناطق کویری و بیابانی در ایران لزوم شناخت قابلیت­‌های اساسی این مناطق برای از بین بردن محدودیت‌­ها، جلوگیری از مهاجرت مردم و دستیابی به توسعه پایدار آن­‌ها امری ضروری است. منطقه خور و بیابانک قطب گردش‌گری کویر مرکزی ایران محسوب می‌­شود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی مناسب‌­ترین مکان برای بوم­گردی در شهرستان خوروبیابانک و پتانسیل‌­یابی قابلیت‌­های منطقه در زمینه­‌ی انجام فعالیت‌­های مختلف بوم­‌گردی انجام شده است. تعداد ۳۰ پرسش­نامه توسط صاحب­‌نظران و خبرگان این حوزه تکمیل شد و از نتایج آن و با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی در نرم افزار Expert Choice جهت رسیدن به اهداف تعیین شده استفاده گردید. نتایج نشان داد شش معیار مورد بررسی به ترتیب اهمیت عبارتند از 1- محیط بیولوژیک، 2- ارزش­های ویژه، 3- محیط فیزیکی (زمین‌­شناسی و ژئومورفولوژی)، 4- محیط اقتصادی-اجتماعی و سیاسی، 5- محیط فیزیکی (آب و هوا و اقلیم) و 6- معیار محیط فرهنگی که گزینه‌­های هر معیار به ترتیب عبارت است از روستای ایراج برای معیار اول، روستای مصر برای معیارهای دوم و سوم، شهر خور برای معیار چهارم، روستای ایراج برای معیار پنجم و مجدداً شهر خور برای معیار ششم.