مطالعه نفوذپذیری و مقاومت بتن‎های حاوی دوده سیلیسی، زئولیت و خاکستر بادی با استفاده از روش ”محفظه استوانه‎ای“ و استاندارد بریتانیا

نویسندگان

1 عضو هیات علمی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)

2 گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران

3 گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران

doi
10.22065/jsce.2018.128891.1545
چکیده

بتن یک ماده متخلخل می‎باشد. آب و سیالات دیگر می‎توانند به داخل منافذ آن نفوذکرده و دوام آن را تحت تأثیر قرار دهند. لذا نفوذپذیری یکی از مهمترین عوامل مؤثر در دوام سازه‎های بتنی می‎باشد. طرح و ساخت بتنی که ضمن تأمین نمودن مقاومت فشاری مطلوب، نفوذپذیری کمتری نیز داشته باشد از اهمیت ویژه‎ای برخوردار است. در این مقاله، نفوذپذیری نمونه‎های بتنی 7 روزه حاوی پوزولان‎های مختلف با استفاده از روش محفظه استوانه‎ای مورد بررسی قرار گرفته است. از درصدهای وزنی دوده سیلیسی، زئولیت و خاکستر بادی برابر با 5، 10، 15 و 20 درصد که جایگزین سیمان پرتلند تیپ 2 شده‎اند و روش موجود در استاندارد بریتانیا (BS EN 12390-8:2009) برای مقایسه نتایج به دست آمده استفاده شده است. همچنین درصد حجمی منافذ نفوذپذیر مطابق با استاندارد ASTM C642-06 اندازه‎گیری شده و از آن به عنوان معیاری برای سنجش نفوذپذیری استفاده گردیده است. با استفاده از نتایج به دست آمده از روش پیچش نیز مقاومت نمونه‎ها مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج آزمایش‎های نفوذپذیری نشان می‎دهد که پوزولان‎های مورد استفاده در این تحقیق باعث کاهش درصد حجمی منافذ نفوذپذیر و درنتیجه کاهش نفوذپذیری نمونه‎ها می‎شوند، در حالی که دوده سیلیسی باعث افزایش مقاومت فشاری نمونه‎ها و زئولیت و خاکستر بادی باعث کاهش در مقاومت فشاری نمونه‎ها شده‎اند. همچنین تطابق خوبی بین نتایج روش‎های محفظه استوانه‎ای و استاندارد بریتانیا مشاهده شد.