مطالعه نفوذپذیری و مقاومت بتنهای حاوی دوده سیلیسی، زئولیت و خاکستر بادی با استفاده از روش ”محفظه استوانهای“ و استاندارد بریتانیا
نویسندگان
1 عضو هیات علمی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)
2 گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
3 گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
doi
10.22065/jsce.2018.128891.1545چکیده
بتن یک ماده متخلخل میباشد. آب و سیالات دیگر میتوانند به داخل منافذ آن نفوذکرده و دوام آن را تحت تأثیر قرار دهند. لذا نفوذپذیری یکی از مهمترین عوامل مؤثر در دوام سازههای بتنی میباشد. طرح و ساخت بتنی که ضمن تأمین نمودن مقاومت فشاری مطلوب، نفوذپذیری کمتری نیز داشته باشد از اهمیت ویژهای برخوردار است. در این مقاله، نفوذپذیری نمونههای بتنی 7 روزه حاوی پوزولانهای مختلف با استفاده از روش محفظه استوانهای مورد بررسی قرار گرفته است. از درصدهای وزنی دوده سیلیسی، زئولیت و خاکستر بادی برابر با 5، 10، 15 و 20 درصد که جایگزین سیمان پرتلند تیپ 2 شدهاند و روش موجود در استاندارد بریتانیا (BS EN 12390-8:2009) برای مقایسه نتایج به دست آمده استفاده شده است. همچنین درصد حجمی منافذ نفوذپذیر مطابق با استاندارد ASTM C642-06 اندازهگیری شده و از آن به عنوان معیاری برای سنجش نفوذپذیری استفاده گردیده است. با استفاده از نتایج به دست آمده از روش پیچش نیز مقاومت نمونهها مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج آزمایشهای نفوذپذیری نشان میدهد که پوزولانهای مورد استفاده در این تحقیق باعث کاهش درصد حجمی منافذ نفوذپذیر و درنتیجه کاهش نفوذپذیری نمونهها میشوند، در حالی که دوده سیلیسی باعث افزایش مقاومت فشاری نمونهها و زئولیت و خاکستر بادی باعث کاهش در مقاومت فشاری نمونهها شدهاند. همچنین تطابق خوبی بین نتایج روشهای محفظه استوانهای و استاندارد بریتانیا مشاهده شد.