نشانهشناسی عناصر ارتباطات غیر کلامی در رمانهای منزل بورقیبه از ایناس العباسی و شب ناسور اثر ابراهیم حسنبیگی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.
2 دانشیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.
3 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران
doi
10.22126/jccl.2022.7185.2333چکیده
ارتباطات غیر کلامی نقشی غیر قابل انکار در انتقال مفاهیم و موضوعات مورد نظر فرد دارند که ارتباطات کلامی از بیان آنها عاجز است. بررسیها نشان میدهد کاربرد این نوع ارتباطات در رمانهای معاصر نیز گسترشی روزافزون داشته و نویسندگان، آگاهانه یا غیرآگاهانه از آن بهره بردهاند. پژوهش حاضر نیز با تکیه بر مکتب آمریکایی ادبیات تطبیقی و با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی به بررسی نشانهشناسانۀ عناصر ارتباطات غیر کلامی در رمانهای منزل بورقیبه از ایناس العباسی و شب ناسور اثر ابراهیم حسنبیگی پرداخته و میزان بهرهگیری نویسندگان از این عناصر و نیز کارکردهای مورد نظر هر یک را تبیین کرده است. حاصل پژوهش حاکی از آن است که ایناس العباسی در 53 مورد از این عناصر بهره برده است که بیشتر بیانگر مضامینی مانند غم و اندوه و... است. در مقابل در رمان حسنبیگی 120 مورد ارتباط غیر کلامی به چشم میخورد که مفاهیمی مانند اضطراب و دلهره و... را به مخاطب انتقال میدهد. در رمان هردو نویسنده، عناصر پیرازبان بیشترین کاربرد را در انتقال پیام داشته است؛ همچنین بیشترین کارکرد مورد استفادۀ آنها، کارکرد جانشینی و پس از آن تکمیلی است. سایر کارکردها نیز در رمانها بازتابی نداشتهاند.ارتباطات غیر کلامی نقشی غیر قابل انکار در انتقال مفاهیم و موضوعات مورد نظر فرد دارند که ارتباطات کلامی از بیان آنها عاجز است. بررسیها نشان میدهد کاربرد این نوع ارتباطات در رمانهای معاصر نیز گسترشی روزافزون داشته و نویسندگان، آگاهانه یا غیرآگاهانه از آن بهره بردهاند. پژوهش حاضر نیز با تکیه بر مکتب آمریکایی ادبیات تطبیقی و با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی به بررسی نشانهشناسانۀ عناصر ارتباطات غیر کلامی در رمانهای منزل بورقیبه از ایناس العباسی و شب ناسور اثر ابراهیم حسنبیگی پرداخته و میزان بهرهگیری نویسندگان از این عناصر و نیز کارکردهای مورد نظر هر یک را تبیین کرده است. حاصل پژوهش حاکی از آن است که ایناس العباسی در 53 مورد از این عناصر بهره برده است که بیشتر بیانگر مضامینی مانند غم و اندوه و... است. در مقابل در رمان حسنبیگی 120 مورد ارتباط غیر کلامی به چشم میخورد که مفاهیمی مانند اضطراب و دلهره و... را به مخاطب انتقال میدهد. در رمان هردو نویسنده، عناصر پیرازبان بیشترین کاربرد را در انتقال پیام داشته است؛ همچنین بیشترین کارکرد مورد استفادۀ آنها، کارکرد جانشینی و پس از آن تکمیلی است. سایر کارکردها نیز در رمانها بازتابی نداشتهاند.
