رسالهالطیر ابن سینا، فراروایتی نمادین از معنای زندگی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فلسفه دین، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 استادیار گروه فلسفه و حکمت اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 استاد گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه امام صادق (ع)
4 استادیار گروه فلسفه و حکمت اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.30497/ap.2016.61502چکیده
رسالۀالطیر ابنسینا حکایت نمادین هبوط نفس یا همان عقل از عالم علوی، اسارت او در عالم مادی و تلاش برای رهایی و اتصال دائمی با عقل فعال است. در این داستان، نمادهای مختلفی همچون پرنده، صیاد، دام، غم غربت، سفر، اسارت، کوه و نمادهای پیرامونی هریک وجود دارد. ابنسینا در این رساله، نظریهای فراطبیعتگرایانه درباره معنای زندگی ارائه میکند. بر اساس این نظریه، زندگی هنگامی معنادار خواهد بود که انسان هدفی اساسی را در زندگی کشف کند و آنگاه، با رغبت برای وصول به آن بکوشد. این هدف لازم است دارای ارزش واقعی باشد و انسان در رسیدن به آن، به موفقیت واقعی دست یابد. چنین هدفی همان خداوند است. معنای زندگی در نظر ابنسینا با جاودانگی نفس، وجود خداوند، قدرت معرفتی عقل و امکان تکامل انسان تا مقام اتصال دائمی به عقل فعال، پیوند خورده است.
