تحلیل مقابلهای ادبیّت سبک در توصیف «ایوان مدائن» از بحتری و «ایوان طاقبستان» از ارّجانی براساس معادله بوزیمان
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ولایت، ایرانشهر، ایران.
doi
10.22126/jccl.2021.6056.2218چکیده
بحتری (206-284)، شاعر عرب دورة عبّاسی، شیفتگی شگفتانگیزی به مظاهر تمدّن ساسانی نشان داده است. وی در سفری که از شام به بغداد داشته، پس از ویرانی «ایوان مدائن» بهدست اعراب، از آن دیدن کرده، در ضمن قصیدهای 56 بیتی، آن ایوان را بهزیبایی بهتصویر کشیده و سوز درونی خود را نمایان ساخته است. این قصیده، برترین چکامهای است که در وصف ایوان مدائن و فضیلت شهریاران ساسانی به زبان عربی سروده شده است. ناصحالدّین ارّجانی (460-544) نیز برترین شاعر عربیسرای ایرانی دوره سلجوقیان در خوزستان است که در توصیف اماکن باستانی و عبرتآموزی از حوادث روزگار و زوال حکومتهای پیشین، سخت چیرهدست بوده است. او نیز در شرایطی مشابه، در گذری که به منطقة «طاقبستان» کرمانشاه داشته، به تقلید از سینیه بحتری، در قصیدهای 65 بیتی، با نگاهی تأمّلی و حکمتآمیز به توصیف آن طاق باستانی پرداخته است. هدف نوشتار پیش رو بررسی تطبیقی میزان ادبیّت سبک در شعر بحتری و ارّجانی است که با تکیه بر نظریة بوزیمان، دانشمند معروف آلمانی نوشته شده است تا نشان دهد که اندیشه، ایدئولوژی و سبک شاعران فارس و عرب، در توصیف این دو مکان آرکائیک، چگونه بوده است. یافتههای پژوهش بیانگر آن است که سبک بحتری از سبک ارّجانی ادبیّت بیشترى دارد؛ زیرا ارّجانی، افزون بر نگرش عبرتآموز و حکیمانه، با استعمال تشبیههای مختلف، درراستای ملموس و نزدیک بهواقع نشاندادن سنگنگارههای طاقبستان، از میزان (ن ف ص) و ادبیّت شعر خود کاسته است.