نووارگی و ماهیت تولیدِ فضای قدرت در ایران با تکیه بر آرای آنری لوفهور
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشگاه خوارزمی
3 دانشگاه خوارزمی
doi
چکیده
این مقاله به بررسی ارتباط بین فضا و تاریخ و بهطورکلی ارتباط میان فضای قدرت یا بهزعم لوفهور فضای انتزاعی و نووارگی (مدرنیته) میپردازد. روششناسی این مقاله تاریخی-تکوینی و تحلیلی است که مطالعهی تغییرات ساختاری و پیشرفت و حرکت (چه درونی و چه بیرونی) پدیده که آن را در پرتو روش ساختاری کلی در نظر میگیرد، موردتوجه بوده است. همزمان با ادغام در بازار جهانی سرمایهداری، انتزاعی تحت تأثیر عوامل بیرونی از جمله بازار و مراجع سیاسی و انتزاعهای اجتماعی همانند پول و غیره بر بنیان فضای قبلی یعنی فضای ارگانیک شکل گرفت. این فضای انتزاعی محصول نووارگی بوده که در نتیجهی آن، بین قلمروی تاریخی و اقتصادی گسست ایجاد نموده و بین فضای اجتماعی مردم و فضای سیاستها و قدرت نوعی ناسازگاری به وجود آمد که تا پیش از آن وجود نداشت. از این دورهی به بعد، میتوان گفت منطق تولید فضای انتزاعی در فضای شهری ایران، منطق اختفا و سرپوش گذاشتن بر تناقضات از طریق نوسازی و تولید محیط مصنوع است. نتایج بر آن است که فضای انتزاعی با تکیه بر دانش برنامهریزی مبتنی بر انکار ماهیت سیاسی ذاتی فضا بوده و فضا بیشازپیش امری علمی-ایدئولوژیک و سیاسی میشود.