پیشبینی آمادگی شناختی عاطفی خلاقیت پژوهشی دانشجویان با توجه به خودکارآمدی پژوهشی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد تحقیقات آموزشی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
هدف: از انجام این پژوهش، بررسی رابطه خودکارآمدی پژوهشی با آمادگی شناختی - عاطفی خلاقیت پژوهشی دانشجویان دانشگاه رازی است. 288 دانشجو (103 پسر و 185 دختر) از طریق نمونهگیری سهمیهای به عنوان نمونه انتخاب شدند. یافتهها از طریق پرسشنامه خودکارآمدی پژوهشی صالحی (1391) و پرسشنامه محقق ساخته آمادگی شناختی عاطفی خلاقیت پژوهشی جمعآوری گردید روش: از طریق روش آماری t مستقل، تحلیل رگرسیون، مانوا مورد تجریه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: نتایج حاصل از رگرسیون ساده و چندگانه نشان داد که مقیاس خودکارآمدی پژوهشی و خردهمقیاسهای آن میتواند آمادگی شناختی عاطفی خلاقیت پژوهشی را پیشبینی نماید. همچنین از بین خردهمقیاسهای خودکارآمدی پژوهشی، متغیر مفهومپردازی پیشبینیکننده خوبی برای آمادگی شناختی عاطفی خلاقیت پژوهشی دانشجویان است. نتایج آزمونt مستقل نشان داد که بین دانشجویان دختر و پسر در کل مقیاس آمادگی شناختی عاطفی خلاقیت پژوهشی تفاوت معنیداری وجود ندارد، اما در مقیاس ریسکپذیری تفاوت معناداری بین دانشجویان دختر و پسر مشاهده شد. نتیجهگیری: با توجه به یافتههای تحقیق چنین استنباط میشود متغیر خودکارآمدی پژوهشی از قدرت پیشبینیکنندگی قابل قبولی برای خلاقیت پژوهشی برخورداراست، لذا افرادی که خودکارآمدی پژوهشی بالاتری را تجربه کنند در بعد خلاقیت پژوهشی هم بهرهوری بیشتری خواهند داشت.