انتخاب مصالح نوین مناسب جهت اجرای دیوار غیرباربر در ساختمانها به روش تحلیل سلسله مراتبی
نویسندگان
1 دانشکده عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، ایران
2 دانشکده ی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، ایران
3 دانشکده ی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، ایران
doi
10.22065/jsce.2019.149128.1666چکیده
نظر به این که از عمده آسیبهای مشاهده شده در زلزلههای اخیر جدا شدن دیوارهای غیرباربر از اجزای سازهای و ترکهای بزرگ طولی و قطری در آنها میباشد، انتخاب دیوار مناسب برای ساختمان بسیار حائز اهمیت است. با توجه به تنوع دیوارها و تعدد معیارها، اتخاذ تصمیمی که تمام عوامل مؤثر را مدنظر قرار دهد ضروری است. لذا در این مقاله از روش تحلیل سلسله مراتبی که یک روش سازگار با معیارها و اهداف چندگانه در تصمیمگیری میباشد استفاده شده است. برای شناسایی و تعیین میزان اهمیت معیارهای تأثیرگذار در انتخاب دیوار و مقایسه دقیق دیوارها بر اساس معیارها، از مدلسازی عددی و مقایسههای تجربی استفاده گردیده است. دیوارها با معیارهای طراحی، اجرا، هزینه و زمان مورد مقایسه قرار گرفتند. دیوارهایی که مورد ارزیابی قرار گرفتهاند عبارت از: بلوک سیمانی با دانه رس منبسط شونده (LECA)، پانل ساندویچی (3D panel)، دیوار خشک (Drywall)، بلوک بتنی هوادار اتوکلاو شده (AAC) میباشند. در نهایت با به کارگیری روش تحلیل سلسله مراتبی به اولویتبندی انواع دیوارهای مناسب برای ساختمانها در مناطق زلزلهخیز پرداخته شده است. نتایج نشان داد دیوار خشک به جهت امتیازات مشخصه و مقایسههای تجربی به عنوان بهترین گزینه و بلوک بتنی هوادار اتوکلاو شده و بلوکهای سیمانی سبک و پانلهای ساندویچی به ترتیب در جایگاههای بعدی به عنوان گزینههای مناسب میتوانند در ساختمانهای در معرض زلزله عملکرد بهتری داشته باشند.