فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: این پژوهش با هدف پیش­بینی اهمال‌کاری تحصیلی بر اساس مهارت‌های ارتباطی و سبک‌های هویت انجام شد. روش: این مطالعه توصیفی تحلیلی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری211 نفر از دانش‌آموزان دبیرستانی شهرستان رامیان در نیمسال اول سال تحصیلی 93-94 بودند. روش نمونه­گیری خوشه­ای انتخاب شد و آزمون مهارت‌‌های ارتباطی کوئین دام، پرسشنامه سبک هویت و آزمون اهمال‌کاری تحصیلی سواری را تکمیل نمودند. یافته ­ها: نتایج نشان داد بین مهارت‌های ارتباطی با اهمال‌کاری تحصیلی (32/0- =r؛ 0001/0=p) رابطه معنادار وجود دارد و فقط بین اهمال‌کاری ناشی از خستگی و گوش دادن مؤثر، بین اهمال‌کاری ناشی از بی‌برنامگی و گوش دادن مؤثر رابطه معنادار وجود ندارد. بین سبک‌‌های هویت و اهمال‌کاری (29/0- =r؛ 0001/0=p) رابطه معنادار وجود دارد و فقط بین اهمال‌کاری ناشی از بی‌برنامگی و سبک هویت اطلاعاتی (13/0- =r؛ 06/0=p) و سبک هویت هنجاری (13/0- =r؛ 06/0=p) رابطه معنادار وجود ندارد. بین سبک‌‌های هویتی و مهارت‌های ارتباطی رابطه معنادار وجود دارد و فقط بین سبک هویت هنجاری و قاطعیت (09/0- =r؛ 19/0=p)، بین سبک هویت سردرگم و گوش دادن مؤثر و بین سبک هویت تعهد و قاطعیت رابطه معنادار وجود ندارد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد زیر مقیاس بینش در پیش‌بینی اهمال‌کاری تحصیلی نقش معنادار ندارد، اما زیر مقیاس‌های گوش دادن مؤثر، تنظیم عواطف، درک پیام و قاطعیت در پیش‌بینی اهمال‌کاری تحصیلی نقش دارند و حدود 21 درصد واریانس را پیش‌بینی می‌کنند. همچنین، سبک‌‌های هویت اطلاعاتی و هنجاری در پیش‌بینی اهمال‌کاری تحصیلی دانش‌آموزان نقش معنادار ندارند، اما سبک‌‌های هویت سردرگم و تعهد در پیش‌بینی اهمال‌کاری تحصیلی دانش‌آموزان نقش معنادار دارند و حدود 24 درصد واریانس را پیش‌بینی می‌کنند.  نتیجه­ گیری: نتیجه پژوهش نشان داد می‌توان با آموزش برخی از مهارت‌های ارتباطی و کمک به برخی از سبک‌‌های هویت­یابی به کاهش اهمال‌کاری تحصیلی کمک کرد.