بررسی مکان‌یابی زمین‌لرزه‌‌های محلی به روش غیرخطی و کاربرد آن درتعیین محل زمین‌لرزه‌‌هایی با بزرگی 0/4Mn ≥ در ناحیه البرز مرکزی (2006-2010)

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیک زمین، مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران

2 استادیار، گروه فیزیک زمین، مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران

3 دانشیار، گروه فیزیک زمین، مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، ایران

doi
10.22059/jesphys.2013.30203
چکیده

روش تعیین محل غیرخطی با بهره‌گیری از حل احتمالاتی و تشکیل تابع چگالی احتمال آن، پاسخ قابل ‌قبول‌تر و دقیق‌تری را در مقایسه با روش‌‌های معمول در تعیین محل زمین‌لرزه‌‌ها به دست می‌‌دهد. در این تحقیق با اجرای آزمایش‌‌های مصنوعی، تأثیر محدودیت‌‌های پوشش ایستگاهی بر روش غیرخطی بررسی می‌‌شود. همچنین تاثیر افزایش گپ آزیموتی و حذف ایستگاه‌‌های نزدیک و تاثیر آن بر تعیین محل زمین‌لرزه‌‌ها شبیه‌سازی می‌شود. در ادامه نیز با استفاده از روش غیرخطی، 16 زمین‌لرزه رخ داده در ناحیه البرز مرکزی تعیین محل می‌شود و نتایج با تعیین محل زمین‌لرزه‌‌ها به روش خطی‌شده که ازسوی مرکز لرزه‌نگاری مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران (IGUT) و پژوهشگاه بین المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله (IIEES) که به‌صورت معمول صورت می‌‌گیرد، مقایسه می‌شود. همچنین مقاطع عمقی زمین‌لرزه‌‌های مکان‌یابی شده در این تحقیق با نتایج مراکز ذکر شده به‌منظور بررسی کیفی نتایج، مقایسه شده است.