توسعه مدل مکانیابی دوربینهای پلاک خوان در جادههای ایران جهت پوشش مسیرهای حرکتی مبدأ– مقصد وسایل نقلیه باری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکده مهندسی صنایع و سیستمها، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 استادیار، دانشکده مهندسی صنایع و سیستمها، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 استادیار مهندسی صنایع، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
ماتریس تقاضای مبدأ– مقصد یکی از مهمترین ارکان مورد نیاز در برنامهریزی حملونقل است که همواره متخصصان امر سعی بر آن داشتهاند که با استفاده از روشهای ریاضی و آماری و نیز استفاده از تکنیکهای بهینهسازی آن را تخمین زده بهترین تقریب از آن را به دست آورند. در این مقاله یک مدل ریاضی ارایه شده است که با در نظر گرفتن امکان ردیابی وسایل نقلیه از طریق تشخیص پلاک و نیز حرکت آنها در طول شبکه راههای ایران، بهترین نقاط را برای نصب دوربینهای پلاک خوان وسایل نقلیه به نحوی تعیین نماید که بر اساس تعقیب وسایل نقلیه بتوان ماتریس مبدأ-مقصد را تخمین زد. مبنای اصلی مدلسازی صورت گرفته بر حرکت وسایل نقلیه در کوتاهترین مسیر بین مبدأ و مقصد بوده است. در دو حالت مد نظر قرار دادن حد بالای تعداد دوربین مورد نیاز برای تعقیب وسایل نقلیه در مسیر و نیز شانس تشخیص وسیله نقلیه در مسیر حرکت، نتایج مورد بررسی قرار گرفته است. به منظور ارزیابی کارآیی مدل توسعه داده شده، راههای هفت استان شرقی ایران به عنوان مطالعه موردی انتخاب و اطلاعات شبکهی محدوده مطالعه، در قالب 310 گره و 356 کمان یک طرفه (712 کمان دو طرفه) با 3609 زوج مبدأ و مقصدهای مورد استفاده در حملونقل جادهای، در نرمافزار معروف بهینهسازی (GAMS) کدگذاری شده است. نتایج، حاکی از آن است که مدل میتواند با خطیی قابل قبول که مبنای آن تحت پوشش قرار دادن حرکت مبدأ به مقصد وسایل نقلیه است، بهترین مکانهای نصب دوربینهای پلاک خوان را تعیین نماید.
